199 



waarnemingen worden verricht. Als bezoekster van planten- 

 luizen zag ik Solenopsis op Java nooit, alhoewel zij in andere 

 landen wel degelijk als zoodanig bekend staat. In de katoen- 

 verbouwende streken van Noord Amerika maakt zij zich 

 bovendien verdienstelijk door den schadelijken katoen-snuit- 

 kever {y,cotfon boll weewil^'' te verdrijven. Op Java behoort 

 Solenopsis niet tot die mierensoorten, die men hier dagelijks 

 te zijn kïijgt. Wil men ze bemachtigen, dan moet men ze 

 bepaald lokken door het eene of andere zaad uit te leggen, 

 waarop zij belust is. Dan verschijnt zij dadelijk in grooten 

 getale, wat bewijst, dat zij geenszins zeldzaam is. 



Overigens zullen wij hier niet verder op de levenswijze van 

 Solenopsis gemmata ingaan, daartoe ontbreekt ons de noodige 

 persoonlijke ervaring. In de gewone phytopathologische litte- 

 ratuur zal de belangstellende tamelijk veel gegevens kunnen 

 vinden omtrent het optreden dezer mier in andere warme 

 landen. Alleen zij in het kort nog gewezen op de waar- 

 schijnlijke rol der z. g. soldaten. Deze maken door hun 

 grooten kop en hun sterke kaken een vrij gevaarlijken indruk 

 (onwillekeurig doen ze denken aan de „soldaten" van sommige 

 witte- mierensoorten), maar het is al verschillende onderzoekers 

 opgevallen, dat deze individuen volstrekt niet aanvallend of 

 verdedigend optreden, althans niet aggressiever zijn dan de 

 gewone werker, of zelfs voor dezen onderdoen. Een mier als 

 Solenopsis trouwens, die over een krachtigen angel beschikt, 

 heeft nauwelijks nog een lijfgarde van soldaten noodig. Nieu- 

 were waarnemingen hebben dan ook op de functie der groot- 

 koppige Myrmicinen-werkers (soldaten) een geheel ander, 

 eigenaardig licht doen vallen. Het is n. 1. gebleken, dat deze 

 dieren met hunne sterke kaken en groote koppen (de massa 

 dezer koppen bestaat uit spierweefsel en niet uit hersens !) de 

 rol van notenkrakers spelen. Zij hebben n. 1. tot taak, de 

 bijeen gegaarde zaden stuk te bijten ! Dit feit is bekend 

 en o. a. door Jacobson voor de Javaansche Pheidologeton 

 diversus Jerd bevestigd. ') Nu wordt het begrijpelijk, dat juist 

 bij de zaadroovende Myrmicinen in den regel grootkoppige 



1) Zie Tijdschrift voor Entomologie Llll (1910) p. 328 e, v. 



