— 210 - 



nieuw Amerikaansch sproeimiddel, y^Harbas (9/7'^ geheeten, ont- 

 vangen, waarvan de prospectus, zooals gewoonlijk, veel goeds 

 vertelde. Alle anggrekboelans en andere Orchideeën-planten, 

 die sporen van aantasting vertoonden, werden op een mooien, 

 zonnigen ochtend flink met ^,Harbas-oiV'-Qm\A%\Q van 7 pCt. 

 bespoten, waarbij gebruik werd gemaakt van een verstuiver, 

 die de vloeistof uiterst fijn verdeelde. Speciaal werd er op 

 gelet, dat de wortels een flinke beurt kregen, omdat de 

 insecten onmiddellijk naar het wortelstelsel der planten vlucht- 

 ten. Een uitwerking kon niet dadelijk worden waargenomen. 

 De omstandigheden waren in zoover gunstig, als de weers- 

 gesteldheid droog bleef. Eenige dagen later bleken de planten 

 weer vol Mertila's in alle stadia te zitten, terwijl de planten 

 duidelijk de sporen der opgedroogde emulsie vertoonden, die 

 een vischtraan-achtige lucht verspreidden. Toen werd de 

 besproeiing herhaald ; het resultaat was echter weer hetzelfde. 

 Eindelijk werd een aantal planten, dat er bijzonder droevig 

 voor stond, omstreeks een week later nog een derden keer flink 

 bespoten. Maar ook deze behandeling had geen tastbare uit- 

 werking op ons insect ; de planten bleken na de behandeling 

 practisch weer even vol Mertila te zitten als voordien. De 

 ondeugdelijkheid van ^^Harhas-oil" als contact-vergif tegen Mer- 

 tila was dus hiermede voldoende gebleken, alhoewel een ster- 

 kere concentratie werd gebruikt dan die, welke als maximum 

 in de prospectus wordt aanbevolen ! 



Om echter de uitwerking van dit middel nog nauwkeuriger 

 na te gaan, werd een sterk met Alertila bezette plant opgehan- 

 gen in een der groote ^^/ö/(?///j--kweekkooien van het Proef- 

 station. Den volgenden dag \Aerd de plant ^X.Q.xk: vcmX. Harbas- 

 ö//- emulsie van 7 % bespoten en gelet op het aantalindividuen, 

 dat eventueel dood op den bodem terecht zou komen. De bodem 

 was van te voren met vloeipapier bedekt. Er was echter geen 

 sprake van, dat ook maar een enkel larf je bedwelmd naar be- 

 neden viel. Alle bleven in leven en ontwikkelden zich onge- 

 stoord op de plant verder! De plant zelf vertoonde na eenigen 

 tijd op de bladeren, waar de emulsiedruppels ineen waren 

 gevloeid, een verkurking der opperste cel-lagen, die later af- 

 schilferden. Overigens dient gezegd te worden, dat een nadeelige 



