HET TJANGKOKKEN VAN AMHERSTIA. 



Deze sierboom, waarop door den Heer Wigman Sr. in de 

 jaargangen No. 11 en 1 3 de aandacht werd gevestigd, wordt 

 nog niet algemeen in onze tuinen aangetroffen. 



De Heer Wigman schreef o.a. in Teysmannia jaargang 

 11 blz. -450 aangaande Amherstia nobüis het volgende: „deze 

 boom laat zich uiterst moeilijk vermenigvuldigen, slechts zeer 

 zelden geven onze exemplaren een vrucht, die dan nog dik- 

 wijls geen zaad bevat en in gunstige omstandigheden slechts 

 één enkel; ook tjangkokans slagen hoogst zelden, zoodat aan 

 verspreiding van deze uit Burmah afkomstigen boom voorloopig 

 niet kan gedacht v^-orden." 



In een artikel in het zelfde tijdschrift twee jaren later werd 

 o a. meegedeeld, dat het tjangkokken van Amherstia weinig 

 succes had. 



Daar Amherstia nobïlis zeker een eerste plaats onder de 

 sierboomen inneemt, vond schrijver dezes het wel vanbelang, 

 nog eens een proef met het tjangkokken van dezen boom te 

 nemen. 



Het aantal sierboomen, die gemakkelijker te vermeerderen 

 zijn, is wel groot, doch geloof ik dat weinige zoo'n mooi 

 effect op een gazon maken als Amherstia. De lange trossen 

 sierlijk gevormde bloemen trekken ieders aandacht; de bloem- 

 blaadjes vallen spoedig af, echter blijft de bloemtros nog lang 

 hare schoonheid behouden omdat de meeldraden, en vooral 

 de twee groote roode schutblaadjes er nog lang aan blijven. 



Ook het jonge, eerst rosé, later donker bruin, nog later 

 groen gekleurde loof, dat in trossen afhangt, verhoogt niet 

 weinig de schoonheid van den boom. 



In September prijkt hij met talrijke bloemtrossen. 



Een boom, die op het grasveld staat voor het vroegere ad- 

 ministrateurshuis van den Cultuurtuin, werd een paar jaar ge- 

 leden een weinig verzorgd, nl. door het gras om den boom 



