LADANG-SAWAHBOUW. 



Het is bekend, dat men vrij algemeen de meening is toe- 

 gedaan, dat voor den verbouw van padi op sau^ah over voldoende 

 bevloeiingswater moet worden beschikt om flinke oogsten te 

 krijgen, en dat een plotseling afbreken der bevloeiing, door 

 wegslaan van dammen b.v., misgewas ten gevolge kan hebben. 



Wij zullen hieronder echter zien, dat die meening niet in 

 alle opzichten als volkomen juist moet worden beschouwd. 



Nu heden ten dage het vraagstuk van de voedselvoorziening 

 van Indië zoozeer op den voorgrond is getreden, en het Gou- 

 vernement voornemens is, allerwege dure irrigatiewerken tot 

 stand te laten brengen, waarmee millioenen zullen gemoeid 

 zijn, is het m.i, meer dan urgent, dat in zake de bevloeiing 

 van de sawahs meer licht worde ontstoken. Wellicht kunnen 

 die millioenen gedeeltelijk voor andere nuttige doeleinden 

 worden aangewend. 



Zooals bekend is, wordt de rijstcultuur in Ned.-Indië op 

 tweeërlei wijze gedreven : op bewaterbare en op droge gronden. 

 De eerste zijn onder de benaming van „sawah" bekend, de 

 laatste onder die van „ladang". 



Naar de wijze, waarop de sawahs bevloeid worden, onderscheidt 

 men haar in : van levend water voorziene en van den regen 

 afhankelijke sawahs of, zooals de gebruikelijke Maleische termen 

 luiden: sawah berbendar hidoep en sawah berbendar langit. 



In streken, waar 't veel regent, kan men de sawah berbendar 

 langit dikwijls op denzelfden tijd bewerken en beplanten als 

 de sawah berbandar hidoep. Maar in een streek, waar weinig 

 regen valt, kan men eerstbedoelde sawahs bijna nooit tegelijk 

 met de andere beplanten. Men moet dan wachten tot er vol- 

 doende regen is gevallen. 



Gewoonlijk legt men de kweekbedden tegelijk met de andere 

 aan, maar wanneer men zal kunnen planten, is niet zeker. 

 Het gebeurt dan menigmaal, dat de bibit te oud wordt om 



