— 228 — 



Uit het bovenstaande blijkt dus, dat de sawahpadi inderdaad 

 niet zooveel water noodig heeft voor een goede ontwikkeling 

 als algemeen wordt aangenomen, ten minste wat de tjeresoor- 

 ten betreft. Van de benaalde soorten, welke voornamelijk op 

 Java geteeld worden, heb ik te dien opzichte nog geen erva- 

 ring opgedaan. Doch ■ ik houd het er voor, dat een onafge- 

 broken be vloeiing van den tijd van overplanten tot vlak bij 

 den oogsttijd, welke bevloeiingsmethode algemeen op Java 

 wordt gevolgd, de padiplant meer kwaad dan goed doet. Het 

 wil mij voorkomen, dat voor het padigewas een overvloed aan 

 gemakkelijk opneembare voedingsstoffen van meer belang 

 moet worden geacht dan een overvloed aan bevloeiingswater. 



Hier op Sumatra's Westkust heeft men een andere methode 

 van bevloeiing bij de be waterbare sawahs. i) 



Wanneer de bibitplantjes nog geen nieuwe wortels hebben 

 gevormd, mag er slechts weinig water op de sawah worden 

 toegelaten. Naarmate echter de plantjes zich hersteld hebben, 

 en opnieuw beginnen te groeien, moet er voor gezorgd wor- 

 den, dat de watertoevoer gaandeweg vermeerderd wordt. De 

 groei van de padi is heel anders dan die van vele planten. 

 Eerst neemt het stengeltje in omvang toe, en worden er 

 veel nieuwe bladeren gevormd, doch plotseling houdt de 

 lengtegroei gedurende eenigen tijd op. Aan den voet van de 

 stengels komen nu nieuwe stengel tj es, anakans, te voorschijn, 

 waarvan het aantal bij de verschillende rijstsoorten nog al 

 sterk varieert. Ook spelen hierbij de vruchtbaarheid van den 

 grond en het plantverband een groote rol. 



Gewoonlijk begint de uitstoeling ^- 1 maand na het uitplanten, 

 en houdt een maand daarna weer op, waarna het gewas sterk 

 in de lengte begint te groeien. Die lengtegroei moet een beetje 

 getemperd worden, aangezien de ervaring ons leert, dat 

 plantjes, die vlug in de hoogte groeien, zwak stroo, dus neiging 

 om te legeren bezitten. 



Om dit dus zooveel mogelijk te voorkomen, is het noodig, 

 de sawah gedurende eenige weken droog te leggen, en hier 

 en daar tusschen de padirijen en aan de kanten der pirings 



1) Men zie ook het artikel van den Heer M- B. Smits in Teysmannia 1915, 

 blz 619 vlg. 



