— 245 — 



Over eenige ziekten en plagen van de Thee op de 

 Oostkust van Sumatra 



In de hier gerefereerde medcdeeling worden achtereenvol- 

 gens in vier verschillende hoofdstukken behandeld : wortclziek- 

 ten, verschillende plantaardige of dierlijke parasieten, Helopel- 

 tis en Pachypeltis en oranje mijt (Brevipalpus obovatus). 



Op de Oostkust van Sumatra is het opvallend, hoe krach- 

 tig de theeplant groeit ; zij kan weerstand bieden aan alle 

 ziekten en plagen, alleen de wortelschimmels schijnen op som- 

 mige ondernemingen soms zeer hevig op te treden en geheele 

 complexen aan te tasten. De plaatselijke omstandigheden wer- 

 ken de ontwikkeHng der schimmels in de hand, zoodat som- 

 mige plekken ernstig besmet schenen, maar het is zeer 

 waarschijnlijk, dat de veroorzaakte schade slechts van tijdelijken 

 aard zal zijn. Het is zeker noodig, den grond goed schoon 

 te maken, boomstammen, stronken, takken en wortels moeten 

 verwijderd worden, maar zoodoende kan men zeker de wortel- 

 ziekten met succes bestrijden. 



Schrijver wijst uitdrukkelijk op het feit, dat men niet meer 

 mag spreken van een bepaalde wortelschimmel, zooals b. v. 

 op Sumatra van Fomt^s, op Ceylon van Rosellinia. Het is ge- 

 bleken, dat men in de meeste gevallen met geen van beide 

 te doen heeft. Het is ook op het oogenblik nog van weinig 

 belang, uit te maken, hoe al de verschillende soorten heeten. 

 De hoofdzaak is, dat de vegetatieve organen van een groot 

 aantal dezer zwammen, de mycelia, zich op onderaardsche 

 plantorganen ontwikkelen, welke aan het verrotten of verschim- 

 melen zijn, en dat zij ook naar de wortels van verschillende 

 levende planten kunnen over gaan. Dan vormen ze op of in de 

 weefsels strengen, draden en netten van mycelia en veroorzaken 

 binnen een korten tijd het afsterven der planten. 



De vroeger aangeraden bestrijding gaf in de meeste gevallen 

 bevredigende resultaten ; de grond moet flink gepatjold worden 

 tot een diepte van 50—60 cM., alle houtoverblijfsels worden 

 verwijderd en om stronken, die men niet kan uitgraven^ 

 worden zeer diepe greppels gegraven, om deze als het ware te 

 isoleeren en te beletten dat de besmetting van uit den stronk 

 verder gaat. Op hellende terreinen, die goed doorlatend zijn,. 



