— 268 — 



De heer Sprengek uit Napels, die zich het eerst interesseer- 

 de voor Gerbera, heeft door het kruisen van G. Jamesonü (type), 

 de G. Jamesonü Bolus var. atrosanguina met bloedroode bloe- 

 men gekregen. Het is alweer aan hem te danken, dat de 

 G. Jamesonü tolus var. illustris grooter en schitterender bloemen 

 heeft dan het type. 



Cultuur. 



De Gerbera Jamesonü verlangt een lichte, maar voedzame 

 grondsoort, die niet kalkachtig is Van veel belang is de drai- 

 nage ; als het overtollige water in de potten, waarin ze gekweekt 

 worden, goed weg kan vloeien, dan komt zulks zeker ten voor- 

 deele van de plant. In den vollen grond zijn de planten beter 

 te kweeken dan in potten, omdat ze dan met hare vele en 

 lange wortels meer ruimte vinden en beter haar voedsel kunnen 

 zoeken. In potten vormen zij spoedig een kluwen, of men moet 

 ze dikwijls verplanten, telkens in een slag grooter potten Dit 

 vereischt, behalve een groot aantal potten, paso's, tonnen, enz. 

 die er voor noodig zijn, ook nog veel werk. terwijl als men ze 

 voor snijbloemen kweekt, er niet te veel onkosten gemaakt 

 mogen worden voor dergelijke werkzaamheden. 



Voor den vollen grond kiest men zonnige plekken uit, op een 

 min of meer hellend terrein. Tegen den tijd, dat de planten 

 bloeien, worden er afdakjes boven geplaatst, zoodat de bloe- 

 men niet verregenen. 



Ik kweek sedert eenigen tijd eenige planten in potten en 

 geef ze een grondmengsel van oude paardenmest met rivier- 

 zand (1 : 2). De grond, die door het gieten vast wordt, moet 

 steeds open gehouden worden. Nu en dan geef ik een weinig 

 koemest met water, dat gier genoemd wordt, aan de planten. 

 In Europa krijgen de volwassen planten eenige malen in het jaar 

 eene hoeveelheid stikstof, in den vorm van menschelijken mest, 

 half vermengd met water (z. g. beer). De Gerbera Jamesonü 

 wordt uit zaad of door splitsing (scheuren), van de sterke planten 

 vermeerderd, de eerste methode is verkieselijker dan de tweede. 



Als de vruchtjes rijp zijn, worden zij door den wind opge- 

 nomen en naar elders heengevoerd. Dit kan gemakkelijk ge- 

 schieden door de krans van fijne haren (kelk); dit pluis voor- 



