HET OCULEEREN VAN HEVEA 



DOOR 



W. M. VAN Helten. 



De eerste oculeer- en entproeven met Hevea werden in 

 den Cukuurtuin in 1910 en de daaropvolgende jaren genomen. 

 Met de eerste proeven hadden wij geen groot succes, de 

 meeste enten slaagden niet, welke mislukking hoofdzakelijk te 

 wijten was aan het feit, dat nog niet bekend was, op welken 

 leeftijd ent en onderstam geschikt zijn om verent te worden. 

 Het bezwaar der melksapuitvloeiing bij het verwonden van 

 den onderstam en ent, dat bij de eerste proeven werd weg- 

 gewasschen, moet ook als een der oorzaken van de slechte 

 slaging worden gerekend. Verschillende manieren van vege- 

 tatiev^e vermeerdering bij Hevea werden in den Cultuurtuin 

 in den loop der jaren toegepast. 



In de eerste plaats mag genoemd worden het tjangkokken, 

 dat bij jonge Hevea, nl. een- of twee-jarige planten, heel goed 

 lukt, bij oudere boomen daarentegen weinig succes heeft. 



Planten, opgekweekt uit het zaad, dat door den Chef van 

 het Selectie-Station, Dr. Cramer, in 1913 uit Brazilië werd 

 ingevoerd, werden op de kweekbedden door tjangkokken ver- 

 menigvuldigd. Zoo goed als alle eenjarige zaailingen, die 

 getjangkokt werden, slaagden en konden 3 a 4 maanden daarna 

 in den vollen grond worden overgeplant. 



Ook werd beproefd, van takken van oude boomen tjangkok- 

 ans te maken ; daartoe werd als volgt te werk gegaan. 



Eenige takken op oude Heveaboomen werden ingekort met 

 het doel hierop uitloopers te doen ontstaan ; na 6 a 8 maanden 

 ontwikkelen zich een paar uitloopers, die echter moeilijk te 

 tjangkokken zijn. 



Op de gemaakte ringvormige snede ontslaat wel callusvor- 

 ming — een verdikking, waaruit na eenigen tijd de jonge wor- 



