— 277 — 



leitjes komen — doch de wortelvorming gaat langzaam en een 

 groot deel van de gemaakte tjangkokans mislukken. 



Veel succes is m. i. van het tjangkokken van oude Hevea- 

 boomen niet te verwachten, terwijl toch nooit een groot aantal 

 tjangkokans van één boom gemaakt kan worden, zonder dat 

 dit een nadeeligen invloed op den boom heeft. 



Met het afleggen en stekken werden ook nog proeven ge- 

 nomen; enkele slaagden wel, doch gingen meestal na eenigen 

 tijd dood. Voor de praciijk zijn deze methoden dan ook van 

 geen belang. 



Wat de entmethoden betreft, werden in den Cultuurtuin met 

 drie verschillende methoden proeven genomen, n 1. spleetgrif- 

 felen, aanplakken en copuleeren. 



Het entrijs, dat gebruikt werd, was van verschillenden leef- 

 tijd en afkomstig van 10 — 40-jarige boomen Zoowel met als 

 2onder entwas werd gewerkt. Hoewel een klein percentage 

 slagers werd verkregen, werd toch besloten, met deze methoden 

 niet door te gaan. 



Een nadeel namelijk van deze entmethoden is, dat men van 

 een tak een grooter stuk als ent noodig heeft dan bij het 

 oculeeren het geval is, terwijl de kans van uitdroging ook veel 

 grooter is. 



Daar het van belang bleek, de proevei- op grootere schaal 

 voort te zetten, werden in 1916 eenige duizenden zaden uit- 

 gelegd, die in 1917 als onderstammen dienst konden doen, 

 en besloten, in hoofdzaak de ocz^laüe-methode toe te passen. 

 Al spoedig bleek, dat de oculatie-methode een bevredigend 

 percentage slagers gaf en in de practijk met succes kan toe- 

 gepast worden . 



De ondervolgende drie methoden werden in den Cultuurtuin 

 toegepast : 



Forkert-methode van oculeeren. 



Oculeeren met omgekeerde T snede. 



Plak oculeeren. 



Jn de eerste plaats wordt hieronder medegedeeld de behan- 

 deling van onderstam en entrijs. een beschrijving van de drie 

 oculeermethoden en ten slotte de verdere bewerking van den 

 onderstam na het oculeeren. 



