— 299 — 



de linie, bij de terug reis kiemden en van welke ééne plant 

 levend in den tuin te Upsala in Zweden werd aangebragt. 



Op het onderwerp: „De verzending van zaden," zal ik straks 

 nog even nader terugkomen. 



Over de verbeteringen, door Prof DE Vriese bij de con- 

 structie van War Ische kisten aangebracht, zal ik weinig zeggen. 

 Hij heeft bij het „verbeterde' model slechts er naar gestreefd, 

 de planten zoo veel mogelijk van licht te voorzien. 



Het ingewikkelde toestel, door hen bedacht, is heel aardig 

 in elkaar gezet en heeft, zooals men straks zal vernemen, uit- 

 muntend voldaan; in de praktijk zal deze „kist" (het lijkt 

 meer op een miniatuur luxe serre), van wege de kostbare 

 samenstelling, geen opgang maken, 



„In Juni 1 851 te Parijs zijnde, — zoo vermeldt de Vriese — , 

 gelukte het mij van de Heeren Thibaut & Keteleer, Horticul- 

 teurs aldaar, te bekomen eenen der echte Calisaya-boomen^ 

 {Cz?icho?ia Calisaya Wedd ), uit het zaad door den Heer Wed- 

 DELL uit Peru overgezonden, opgekomen. Ik heb deze plant 

 vervolgens in den Leidschen Akademie-tuin gekweekt en op 

 verzoek van Z.Exc. den Heer Minister van Koloniën, in 

 bovengezegden toestel, mede op last van gezegden staatsman 

 vervaardigd, naar Amsterdam doen vervoeren en met den Hor- 

 tulanus, den Heer Schuurmans Stekhoven, gebragt aan boord 

 van den: „Prins Frederik der Nederlanden", gezagvoerder de 

 Heer P, Huidekóper. Dit had plaats op den eersten Decem- 

 ber van dat jaar. De toestel werd gezet in de groote kajuit 

 nabij de kagchel en ontving het licht van boven. De waardige 

 kapitein zou den toestel, zoodra de weergesteldheid dit zou 

 toelaten, op het dek brengen en met alle mogelijke zorg 

 behandelen". 



In het daarop volgende jaar ontving Prof. de VrIese een 

 schrijven van den hierboven genoemden kapitein, (d.d. Bata- 

 via 21 April), waarin deze berichtte, dat de plant in goeden 

 staat den Plantentuin bereikt had. De plant droeg toen 80 

 bladeren. Het moet dus wel een krachtig exemplaar geweest 

 zijn. 



Bij het verder lezen van het artikel van Prof. DE Vriese 

 blijkt dat men reeds vóórdien getracht had, een soort van 



