UIT 'S LANDS PLANTENTUIN. 



STANHOPEA WARDII. LODD. 



Het geslacht Staiihopea telt een 50-tal soorten, die alle in 

 Midden- en Zuid-Amerika voorkomen. Het zijn epiphytisch i) 

 groeiende planten, die groote, gewoonlijk sterk welriekende, 

 fraai gekleurde bloemen voortbrengen. 



De plant, waarnaar ik deze beschrijving maakte en waarvan 

 een fraaie foto, door den Heer H. Huysmans vervaardigd, 

 dit artikel verduidelijkt, werd, vele jaren geleden, onder den 

 naam van Stanhopea oculata, in 's Lands Plantentuin ingevoerd. 

 Zij bloeide, dit weet ik zeker, gedurende de laatste 5 jaren 

 niet ; mogelijk is het ook thans wel de eerste maal, dat zij hier 

 bloeit. (Februari 1918.) 



Als een kleine bizonderheid zij hier alvast gezegd, dat het 

 aantal bloemknoppen 10 bedroeg, waarvan 9 tot volkomen 

 ontwikkeling kwamen, terwijl, volgens de werken, die ik 

 raadpleegde, het aantal bloemen aan een tros niet meer dan 

 8, gewoonlijk 3 tot 7, bedraagt. 



De schijnknoUen van Stanhopea War dn zijn min of meer 

 eivormig en dragen elk, althans gedurende eenigen tijd, één loof- 

 blad. Dit is vrij groot, 45 c. M. lang, op de grootste breedte 

 ongeveer 15 c. M., terwijl de bladsteellengte 8 c. M. bedraagt. 



Het loofblad valt t. z. t. af, waarna de schijnknol, die eene 

 boeveelheid reservevoedsel bevat, nog jaren daarna aanwezig 

 en groen blijft. Eerst dan verdwijnt de schijnknol, wanneer 

 al het daarin aanwezige voedsel door de plant verbruikt is. 



De bloemen van Stanhopea Wardii zijn groot en zeer 

 welriekend. De kleur van bloem- en kelkbladeren is goudgeel 

 met fraai purperkleurige vlekjes. De lip is geel met roode 

 vlekjes en aan de basis bruin, chocoladekleurig. Het geheel 



j) Epi-op : phytum-plant. Niette verwarren iret parasieten ! Epiphyten levea 

 niet, parasieten wel ten koste van de plant, waarop zij voorkomen. 



