— 322 — 



voorkwam. Ook dit specimen is een spruit van het thans te 

 gronde gegane ; destijds hebben op die plek verscheidene ex- 

 emplaren het afgelegd eer het gelukte, dit eene in leven te 

 houden. Merkwaardigerwijze is ook dit nu met bloeien be- 

 gonnen ; zou dit ook voor deze plant het begin van het einde 

 zijn ? Als bizonderheid vermeldt Brandis in zijn bovengenoemd 

 werk : „It should here be mentioned that offsets taken from a 

 clump some timebefore it flowers come intoflowerat the same 

 time as the parent clump.'' 



Als dit juist is, dan vrees ik, inzonderheid voor het leven 

 van het jonge exemplaar, dat ik op vak 1 3 M. uitplantte ! 



In Brandis' boek worden nog eenige bizonderheden over 

 bamboe — Br. Indië — vermeld, die ik vrij vertaald thans zal 

 laten volgen, 



„Er bestaan aanwijzingen, dat in droge steenachtige stre- 

 ken en in bizonder droge tijdperken Bamboe's eerder en 

 overvloediger bloeien." 



„Wanneer na het bloeien der bamboe's het vuur gedurende 

 den drogen tijd de doode stengels vernietigd heeft, komen er 

 tijdens den natten moesson millioenen en millioenen bamboe- 

 zaailingen tevoorschijn, die spoedig tot 2 a 3 voet hooge planten 

 opgroeien. Temidden van deze millioenen planten krijgen de 

 sterke langzamerhand de overhand en ontwikkelen zich tot 

 bamboestoelen. Hoe veel jaren er noodig zijn voor de ont- 

 wikkeling van een bamboe-zaailing tot volwassen plant, is niet 

 voor alle soorten bekend. Bij Bambiisa polymorpha en B. 

 arundmacea duurt dit waarschijnlijk 8 a 10 jaar, terwijl uit- 

 loopers de volle grootte bereiken in 2 a 3 jaar. Sommige 

 geledingen van jonge bamboe zijn met een waterige vloeistof 

 gevuld, die ongetwijfeld kiezelzure potasch in opgelosten vorm 

 bevat. Dit is waarschijnlijk de oorsprong van het kiezelzuur, 

 dat dikwijls in de geledingen van oude bamboe stengels 

 gevonden wordt. Het is o, a. gevoi.den in stengels van: Den- 

 drocalamus strictiis, Bambusa arundinacea en Oxytenanthera 

 nigrocilïata en zal zonder twijfel ook wel bij andere soorten 

 aangetroffen worden." 



De hier bedoelde kiezelzuur-afzettingen, die men meermalen 

 in geledingen vindt tegelijk met het vocht, waaruit ze zich 



