ruimte niet afgevoerd kunnen worden en ook wel niet zoo spoedii>' 

 afgevoerd zullen worden. Deze tarwe-voorraden zijn aan bederf 

 onderhevig; het zijn niet alleen muizen, die er groote schade aan- 

 richten; in nog meerdere mate levert de klander, het kleine, onoog- 

 lijke snuitkevertje, een buitengewoon ernstig gevaar op. Niet genoeg 

 dat het insect zich met groote snelheid in de opgeschuurde partijen- 

 ontwikkelt, deze geheel bedervende, zelfs een geringe, onopge- 

 merkt gebleven aantasting tijdens de verscheping is voldoende om 

 de tarwe onder het transport te vernielen, althans waardeloos te- 

 doen worden. Men kan wel zeggen, dat het geheele vraagstuk der 

 tarwe-opschuring in Australië neerkomt op de klanderbestrijding. Zoo- 

 ernstig is dit vraagstuk, dat de Britsche Regeering een harer meest 

 bekende entomologen. Prof. Maxwell Lefroy, die vroeger jarenlang 

 in Britsch Indië werkzaam is geweest, naar Australië heeft gezon- 

 den, ten einde den stoot te geven lot en de noodzakelijke lei- 

 ding aan den veldtocht tegen den klander. Prof. Maxwell Lefroy 

 heeft zijn bevindingen in een officieel rapport samengevat. Hij 

 heeft bovendien door voordrachten in de kringen der belanghebben- 

 den propaganda voor zijn denkbeelden gemaakt, en het spreekt van' 

 zelf, dat ook de pers, niet geheel zonder reclame, deze denkbeelden 

 zoo veel mogelijk onder het publiek tracht te verspreiden. In het 

 kort redeneert Prof. Maxwell Lefroy als volgt: 



Vrijwel over de geheele wereld bestaat een groot gebrek aan voe- 

 dingsmiddelen, inzonderheid aan tarwe, en dat zal met het sluiten 

 van den vrede niet geringer worden, omdat dan Duitsc-iiland, Oos- 

 tenrijk en Rusland weer als consumenten op de wereldmarkt zullen 

 verschijnen. De tarwebouw in Australië zal daarom onder alle 

 omstandigheden loonend of zelfs zeer winstgevend zijn, afgezien 

 nog van het feit, dat Australië de verplichting tegenover de geal- 

 lieerden heeft om zoo veel mogelijk voedingsmiddelen te produ- 

 ceeren. Tot nog toe echter gold het bezwaar, dat tarwe niet be- 

 waard kon worden. Hiertegenover echter plaatst Prof. Maxwell 

 Lefroy zijn meening, dat tarwe thans op zoodanige wijze kan wor- 

 den opgestapeld, dat ze vrij van muizen- en klanderaantasting blijft, 

 en dat voorts reeds geïnfecteerde tarwe een behandeling kan onder- 

 gaan, die haar geheel van zulke aantasting bevrijdt. Geïnfecteerde 

 tarwe, door een bepaalde machine behandeld, is gezuiverd, en ver- 

 keert in goeden toestand; sindsdien hebben zich geen klanders 

 noch andere insecten er in ontwikkeld. Het is volkomen goede, zui- 

 vere tarwe, die gemalen, opgeschuurd of verscheept kan worden. Er 

 zijn in Australië reeds verscheidene, volgens verschillende constructies 



