— 360 — 



Het Kali-vraagstuk en de oorlog. 



Vóór den oorlog, in 1913, werd het wereldverbruik aan kali- 

 meststoffen geschat op meer dan 1 millioen ton, uitgedrukt in K2O. 

 De volgende cijfers geven voor de voornaamste landen hetgeheele 

 verbruik aan en de hoeveelheid KoO per oppervlakte-eenheid : 



Verbruik. K. G. K2O 

 aan K-iO per K. M^. 



Men weet, dat de kali-meststoffen voor het grootste gedeelte door 

 Duitschland geleverd worden, in hoofdzaak uit Stassfurt. Men schat- 

 te in 1913 de opbrengst aan ruwe zouten in Stassfurt op 11.607.510 

 ton, waarvan 3.567.423 ton werd aangewend tot de winning van 

 meststoffen; hieruit werden verkregen ! 156.000 ton kalizouten met 

 een gehalte van 20-40 pCt. 484.524 ton chloorkalium — gehalteSO pCt. 

 — en I10,7S4 ton kaliumsulfaat — gehalte 90pCt. In de rest van de 

 wer^ldbehoefte werd voorzien door Indische salpeter en door ver- 

 schillende andere kaliumverbindingen, uit zeewier, uit melasse, enz. 



Enorm is de stijging, die de prijzen van Kaliumzouten door het 

 uitvallen van den Duitschen uitvoer tijdens den oorlog ondergaan 

 hebben. Op de markt te New-York was chloorkalium in Januari 

 1916 12 maal zoo duur als 2 jaren te voren. Nadien is eenige 

 daling ingetreden, die echter nog van weinig beteekenis was; 

 in Augustus 1917 was de prijs nog 9 maal zoo hoog als vóór den 

 oorlog. 



Op tal van wijzen heeft men getracht, in het tekort te voorzien. 



In de eerste plaats zijn nasporingen verricht naar nieuwe vind- 

 plaatsen van oplosbare kaliumzouten. Immers omstandigheden als 

 die, welke de Stassfurtsche zoutlagen hebben doen ontstaan, kunnen 

 zich ook elders voorgedaan hebben : in Opper-Elzas waren trouwens 

 reeds- vroeger belangrijke zoutafzettingen gevonden en ook in 

 exploitatie. 



