— 424 — 



Vogelkoren. 



Onder de granen, die ons aan het onontbeerlijke zetmeel- 

 voedsel helpen, zijn er enkele, die hoewel plaatselijk soms van 

 groote beteekenis, de eigenschappen missen, welke hen geschikt 

 zouden maken om algemeen aangeplant te worden. 



Wereldveroveraars als tarwe, maïs en rijst laten deze minder 

 begunstigde granen ver achter zich. 



Tot die achteraankomers behoort ook het vogelkoren (Pen- 

 nisetum typhoideum, ook wel : Penicillaria spicata). 



Ook in dezen tijd van voedselschaarschte zou het aanplanten 

 van dit koren geen aanbeveling verdienen, daar ons betere 

 gewassen ten dienste staan. Voor vogellief hebbers heeft de 

 plant echter bijzondere waarde, waarom ze verdient op het 

 erf van ieder, die vogels houdt een plaatsje te vinden. 



Het vogelkoren is zeer verbreid in Voor-Indië, Egypte en 

 in geheel Midden- en Noord-Afrika. In Europa groeit het 

 niet, maar het wordt er wel ingevoerd en is daar bij vogel- 

 handelaren gewoonlijk wel te verkrijgen. 



Om den eigenaardigen vorm van de zeer dicht bezette aren 

 heet het gewas in de Fransche koloniën „Mil a chandelles". 



De zaden ontkiemen na 3 tot 5 dagen. De jonge plantjes 

 zijn aanvankelijk moeilijk te onderscheiden van jonge rijst- 

 plantjes, maar al spoedig ontwikkelen zij zich krachtiger en 

 bereiken een hoogte van bijna twee Meter. De uitstoeling 

 is afhankelijk van de vruchtbaarheid van den grond en het 

 gebruikte plantverband. Het beste resultaat kan men ver- 

 wachten bij een plantverband, waarbij 3 a 4 zaden op 2 dM. 

 van elkaar in rijen worden gelegd, die op ruim 2 voet van 

 elkander liggen. Het zaad mag niet dieper liggen dan ruim 

 een centimeter. 



Elke stengel van de volwassen plant eindigt in een aar van 

 bijna 2 decimeter lengte, waaraan zich zeer dicht op elkaar 

 gepakt talloos veel ronde zaden ontwikkelen. Regen tijdens 

 den bloei doet de bevruchting mislukken, zoodat het gewas 

 in droge streken stellig beter resultaat zal geven dan waar 

 de regen zoo weinig van de lucht is als te Buitenzorg. 

 Op de droge Kleine-Soenda eilanden kon de Pennisetum wel 

 eens een groot succes zijn. 



