— 430 — 



binnengedrongen, terwijl tusschen 1660 en 1680 het bestendig 

 gebruik ervan eerst in de heeren- en later in de burgerhuizen 

 algemeen werd. Men richtte een kamer in als theesalet^ waar 

 een theebuffet en theetafel stond en die overigens deftig 

 gemeubeld was voor het ontvangen van gasten. Burgermen— 

 schen hadden een iheecomptoortje of dronken thee in het voorhuis. 

 Op de theetafel stond het met goud of zilver beslagen 

 porselein, blauw Chineesch of gekleurd Japansch. Het overige 

 meublemcnt van het thee.-alet is min of meer kostbaar en 

 uiterst zindelijk. Tapyten zijn er nog niet, alleen fijne matten, 

 terwijl de muren wit gekalkt zijn of met gekleurde tegels 

 bezet en doorgaans behangen met min of meer kostbare schil- 

 derijen. Stoelen en tafel zijn van sacredaanhout met kussens 

 van Utrechtsch fluweel. Om twee of drie uur na noen komen 

 de gasten met vele stijve buigingen en complimenten, waarop 

 men dadelijk plaats neemt met de voeten op de gloeiende 

 stoven (winter en zomer). De gastvrouw nam daarop uit 

 kleine sierlijke iheebusjes verschillende theesoorten en zette 

 daar in kleine potjes thee van, die ze den gasten aanbood, 

 opdat ,de vrinden keuren mogten, welke soort ze begeerden". 

 Was dit bepaald, dan w'erd al naar gelang het aantal der 

 gasten in een dubbele of enkele trekpot thee gezet en met 

 saffraan gemengd aangeboden in groote met deksel voorziene 

 kopjes. 'Suiker werd er reeds bijgevoegd, maar melk nog 

 niet. Deze gewoonte ontstond in navolging van de markiezin 

 DE LA Sablièke eerst in 1680. Het gesprek liep dan natuurlijk 

 over thee en men hoorde de uitroepen van „een lekker theetje, . 

 een costelijck setsel, een geurig orientaaltje", enz. Men sprak 

 echter ook van ,opgeuringen" in een anderen zin en noemde 

 ze dan „Haegsche theecomplimenten". De thee werd niet uit 

 het kopje, maar uit het bakje of schoteltje gedronken. Men 

 diende er bij rond droge confituren (tegenwordig nog sterk 

 bij de Russen in zwang; Ref). of theekoek, theelettertjes- 

 ulevellen en hopjes. 



Nadat men een tien, twintig of zelfs veertig kopjes thee 

 genoten had met de noodige confituren of gebak, verscheen 

 de brandewijnkom met rozijnen, „het zoogenaamde afzakker- 

 tje". Later kwam hier nog bij d3 pijp. Vrouwen rookten. 



