— 439 — 



latendo die de benoodiju^dhcid vereischie, maar zich it^yen alle 

 directe of indirecte pogingen der Engelsche Compagnie om de 

 grootste quantiteit meester te worden, te verzetten". Op deze 

 wijze wist de combinatie der Amsterdamsche kooplieden 8 

 millioen pond thee machtig te worden voor een waarde van 

 12 millioen gulden. De Heer VoÜTE heeft toen nog getracht. 

 Amsterdam als markt te behouden» ook voor de Engelsche 

 theeopkoopers, maar dezen wilden vrij blijven en in enkele 

 jaren zao men dan ook de rechtstreekschen invoer van thee 

 in Engeland reusachtig stijgen, nl. van 5 millioen in 1784- 

 tot 16 millioen in 1785 en 21 2/4 millioen in 1791. Er bleven 

 groote moeilijkheden voor de Engelsche Compagnie te over- 

 winnen, maar terwijl in Amsterdam alles sleur was geworden, 

 spande men zich in Londen flink in en omdat de Compagnie 

 meer thee aanbood dan noodig was, bleven de prijzen laag. 



In (banton werd eveneens door de Engelschen de handel 

 weer opgevoerd. De Chineezen wisten zich daar aan te passen 

 en produceerden meer, ofschoon de kwaliteit er onder geleden 

 schijnt te hebben. Als concurrent-koopers traden in Canton op 

 de Amerikanen van de nieuwe Republiek van Noord-Amerika 

 en de Russen, die in den regel de beste soorten kochten. 



in het algemeen waren de aanvoeren der verschillende Com- 

 pagnieën steeds toegenomen, terwijl alle landen behalve Hol- 

 land den invoer van vreemde thee verboden hadden. Die vreemde 

 thee werd dan voor een deel re Amsterdam in veiling gebracht. 

 In ons land had de Compagnie het monopolie van den thee- 

 aanvoer uit China. De thee werd in veiling verkocht en die 

 hoeveelheden, welke toegestaan waren aan „officieren en be- 

 diendens" van de schepen, moesten ook opgeslagen worden 

 in de pakhuizen der Compagnie en door haar verkocht worden 

 na de veilingen der Compagnie s theeën. Bij hooge uitzondering 

 werd toegestaan, dat een ander dan de Compagnie thee ver- 

 kocht, zooals in 1790 aan de firma FIOPE &: Co. 



In 1786 brachten de ordinaire Congo-soorten 36.5 tot 43.25 



stuiver op. In 1787 werden geen veilingen gehouden van wege 



de tijdsomstandigheden; de Pruisen waren het land ingerukt 



■ en de Bewindhebberen lastten de veilingen, die al aangekondigd 



