— 442 — 



geveild in een of meer najaarsveilingen. Men heeft er nog eens 

 van afgeweken, maar van 1791 af werd alles te Amsterdam in 

 „de Brakke Grond" geveild. Men ging er toen ook toe over 

 om bij „afslag" te veilen en niet meer bij opbod. De onver- 

 kochte thee werd toen tusschentijds verkocht en niet meer op 

 de veilingen gebracht. 



In 1791 waren de najaarsveilingen in September en October, 

 waar 1,420 000 pond zwarte thee werd aangeboden, behalve 

 nog de groene. L aarna volgden nog de particuliere veilingen, 

 waar ongeveer het dubbele van de genoemde hoeveelheid werd 

 éiangeboden (3,000 000 pond). Hierbij was nog een parlij 

 vreemde thee van vóór het invoerverbod, maar deze thee werd 

 toen toch nog niet geheel opgeruimd. 



Al deze veilingen hebben toen heel wat onaangenaamheden 

 met zich mee gebracht, tengevolge ook van het fel tegenover 

 elkaar staan van de Patriotten en Prinsgezinden, zoodat b.v. 

 VoÜTE en Co; makelaars in thee, hun ontslag namen als „ad- 

 viseurs en priseurs". omdat ze prinsgezind waren. Men bevocht 

 elkaar met proza en gedichten en de opvolgers van VoÜTE 

 dreven de prijzen op door het publiek op te warmen om 

 thee te koopen. Echter duurde dit kort en bleek VoÜTE den 

 toestand toch beter te hebben doorzien. 



De toentertijd verhandelde theesoorten waren de volgende: 



Zwarte thee, die toen reeds bij ons de hoofdsoort was. Eerst 

 droeg deze den naam boey, maar spoedig werd dit de naam 

 der minste soorten en onderscheidde men Congou en Soatchong. 

 Het onderscheid, dat tusschen Hankow en Foochowsoortcn 

 gemaakt werd, kon niet nagegaan worden. 

 Groene thee werd toen verdeeld in twee hoof dsoorten : .^ö;?^^ 

 (ordinairs en hysant (goed). Deze laatste soort werd zeer 

 duur ingekocht, nl. 553/| tailen (een tail werd berekend op 

 ongeveer 12 stuiver). 



Ten slotte had men enkele Pecco soorten (Imperiaal Pecco) 

 die bekend stonden als Russische thee. 



Er bestonden geen in- of uitvoerrechten, maar wel een ,,7]^^^ 

 en Koffiegeld." In 1692 kon men hiervan vrijgesteld worden 

 als men kon verklaren, dat er in het geheele seizoen geen 

 thee of koffie in de familie zou gedronken worden. Van 



