— 445 — 



Toen kort na het herstel der onafhankelijkheid in 1813 een 

 groot aantal schepen onze havens binnenvielen, daalden de 

 prijzen der aangevoerde goederen aanmerkelijk. Thee maakte 

 echter een uitzondering en de gewone thee haalde zelfs een 

 gulden per pond meer. Men herstelde de vroegere bepalingen 

 voor den iheehandel, maar met een maximuminvoer van 40.000 

 kisten (2.5 miilioen pond). In October 1814 werd bepaald, 

 dat de theehandel geheel vrij zou zijn, behoudens een betaling 

 van 10 pet. der waarde. Deze heffing was voorloopig tot 

 1815 vastgesteld, maar bleef gehandhaafd. De gemiddelde 

 prijs der thee van de veiling van 1814 op 23 Mei was besomd 

 op 55.8 stuiver per pond. De handel was niet gerust over 

 het ongewone en nieuwe van een vrijen theeinvoer en wilde, 

 dat de regeering den verkoop weer zelf in handen zou nemen. 

 Dit gebeurde dan ook en in 1814 werd zoodoende verhandeld 

 2.008 000 pond thee met een opbrengst van 5.700.000 gulden. 

 Daarna werden elk jaar een voorjaars en een najaarsveiling 

 gehouden, terwijl in 1819 alleen nog eens van staatswege 

 een veiling werd gehouden. 



De handel op China was dadelijk na het herstel der onaf- 

 hankelijkheid weer sterk toegenomen. Daendels wenschte, 

 dat men weer een soort O. I. Compagnie zou oprichten en 

 de theehandel was daar ook sterk voor. Dit zou dan vooral 

 noodig zijn voor den handel met China. Men ging er toen 

 toe over, voor den aanvoer van thee speciale concessies toe- 

 testaan. De Koning zelf wenschte een Compagnie opgericht 

 te zien en liet zelfs door stroomannen voor een bedrag van 

 500 000 gulden inteekenen, maar de benoodigde som van 

 8.000.000 kwam niet bij elkaar en het plan ging niet door. Een 

 gevolg hiervan was een prijsdaling in 1815. De handelslieden 

 wenschten geen theemaatschappij meer, omdat de thee dan te dik- 

 wijls werd opgeschuurd als de prijs niet hoog was, en dit wilden 

 ze vermijden. Ze dienden dan ook een rekest in om de grieven 

 uiteen te zetten, die ze hadden tegen het monopoliseeren 

 Men kreeg aldus in 1817 een werkelijk vrijen invoer van 

 thee, mits betalende een inkomend recht van 8 gulden per 

 100 pond boey en ordinaire congo en 16 gulden voor alle 

 andere soorten. 



