, — 449 — 



en mag men zeker vertrouwen, dat een dergelijk product, en 

 nog wel uit eigen koloniën, niet met een voelbaar invoerrecht 

 wordt belast. 



Tot 1828 betaalde de aanvoerder het invoerrecht nadat de 

 verkoop had plaats gehad. Daarna kwam hierin verandering 

 en had de kooper het recht, als hij dit verklaarde van den 

 verkooper te verlangen, dat het recht door dezen niet zou 

 worden betaald en afgetrokken van de verkooprekening. 



Een andere te betalen vergoeding is het waaggeld, dat een 

 stedelijke retributie was, verschuldigd aan de waag, en in 

 1816 begrepen werd in de invoerrechten. Daarnaast bestond 

 en bestaat nog het wikgeld; tegenwoordig wordt het ontvang- 

 loon zoo genoemd. Het wikgeld was het recht, verschuldigd 

 voor het gebruik maken van de waag. Onder wik verstaat 

 men de hoeveelheid, die tegelijk in de schaal kan gewogen 

 worden. Van de tegenwoordige heele kisten zijn er dat twee 

 en van de halve dus vier. Deze gewoonte bestaat nog steeds. 



De thee werd ter waag gedragen door de „waagdragers" 

 en dit was verplicht, ook al had men een eigen weegschaal. 

 Reeds in 1818 voorzag men, dat daar verandering in moest 

 komen, maar dit gebeurde eerst in 1879, toen dit overgenomen 

 werd door Pakhuismeesteren en de taak der waagdragers dus 

 was afgeloopen. 



De pakhuishuur ging voor den kooper in zes weken na den 

 gedanen verkoop. Dit was nog een instelling van de Com- 

 pagnie, die den koopers gelegenheid gaf om de thee vóór 

 dien tijd weg te halen zonder huur te betalen. Bij de Amster- 

 damsche verkoopingen van China-thee uit de eerste hand is 

 deze termijn steeds gehandhaafd gebleven. Bij verkoop in 

 veiling wordt evenals aan de Londensche markt 90 dagen 

 „stilstand van huur" toegestaan. 



Vóór den verkoop werd de thee „geïnspecteerd", hetgeen 

 na 1818 door Pakhuismeesteren zelf ter hand genomen werd. 

 De nu nog gevolgde methode bestaat hierin, dat de kist ge- 

 opend en een lange „theesteker" er door heen gedreven wordt : 

 men vergelijkt de steeksels op reuk en op blad. Men kan 

 echter niet alle afwijkingen constateeren zonder een heele 

 kist te storten. Deze afwijkingen, die steeds kunnen voorkomen, 



