JOBSTRANEN. 

 (Coïx Lachryma Johi L.) 



De Heer van de Broek vestigde op bladzijde 59 van 

 dezen jaargang de aandacht op een nauwe verwant van deze 

 plant, de djali-bras, om de smakelijke gort en het niet-kleverige 

 brood, dat dit gewas kan leveren. 



Nu we in staat zijn om naast de afbeelding van het Vogel- 

 koren ook een teekening te doen afdrukken van de djali 

 batoe, die in uiterlijk niet verschilt van de djali bras, nemen 

 we de gelegenheid te baat om iets meer van het interessante 

 gewas mee te deelen. (In de figuur is het Vogelkoren op 

 4-maal zoo kleine schaal geteekend als het Jobstranengras). 



De Coix Lachrijma Jobt is in haar jeugd moeilijk te onder- 

 scheiden van zwak staande djagoeng, theosint, sorghum, 

 Soedangras en vogelkoren. De uitstoeling en vooral de vrij 

 vroeg optredende vertakking maakt echter al spoedig, dat 

 verwarring niet meer mogelijk is. De plant bereikt gewoonlijk 

 een hoogte van 80 tot 100 centimer en draagt verscheidene 

 aren, die elk bestaan uit een vrouwelijk onderste en een 

 mannelijk bovenste deel. Zijn de mannelijke topjes afgevallen, 

 dan vormen de overblijvende gesteclde vruchtjes schijnbaar 

 een okselstandig scherm. 



Het vrouwelijke aartje is volkomen ingesloten door het 

 draagblad, dat bij de djali-batoe of -watoe verhard is tot een 

 steenachtig ivoorglad nootje; bij de djali-bras tot een leer- 

 achtig gladgepolijste schil. 



Behalve een pakje vrouwelijke bloempjes met bijbehoorende 

 kafjes omsluit de scheede ook de steel van de mannelijke aar, 

 zoodat het allen schijn heeft, dat de mannelijke top ingeplant 

 is op de vrouwelijke vrucht. Van de ingesloten vrouwelijke 

 bloemjes slaagt er maar één, waarvan de lange paars gekleurde 

 tweedeelige stijl ver naar buiten uitsteekt. 



Vóór de bevruchting is de traanvormige korrel niet zelden 

 glanzend rood gekleurd als een rijpende kers. Later wordt ze 

 groen, na het afvallen van den mannelijken top blauwachtig 



