BOEKBESPREKING. 



Halmahera en Morotai. Aflevering 

 XIII van de Mededeelingen van het 

 Encjclopaedisch Bureau 



Dit gedeelte van de mededeelingen van het Encyclopaedisch 

 Bureau bevat in hoofdzaak het rapport van den kapitein van 

 den Generalen staf J. M. Baretta die van eind October 1911 

 tot begin Maart 1912 de eilanden Halmahera en Morotai be- 

 zocht. 



In samenwerking met het Hoofd van het Éncylopaedisch 

 Bureau werd het rapport verrijkt met gegevens van de Hee- 

 ren Sengers, Verbeke, van Bemmelen en van Baarda, 

 welke laatste ruim 30 jaar in voortdurende aanraking met de 

 bevolking dier streken is geweest. Het rapport is daardoor 

 uitgegroeid tot een boek, dat zich zeer aangenaam laat lezen, 

 dat, vloeiend geschreven, helder omlijnde voorstellingen wekt 

 van alles wat die weinig bekende streken aan belangrijks 

 hebben. Een 25-tal zeer goed geslaagde foto's en een zeer 

 duidelijke kaart (schaal 1 : 600,000) werken daartoe niet weinig 

 mede. (Twee der platen vindt de lezer hierbij afgedrukt.) 



De eilanden beslaan een oppervlakte van 20,000 KM^, zijn 

 zeer bergachtig en bijna geheel met oerwoud gedekt. 



Het aantal inwoners wordt op 60,000 geschat, zoodat de 

 bevolkingsdichtheid zich nog lang niet laat vergelijken met 

 die van Java, welke niet zoo heel ver meer af zal zijn van 

 300 per K.M.2 



Bij zoo geringe bevolkingsdichtheid kwam de Alfoer nog 

 niet veel hooger op de ladder der economische ontwikkeling 

 dan tot op de allerlaaj^ste trede: de verzameling van bosch- 

 producten. Van eigenlijken landbouw of veeteelt is nog geen 

 sprake, hoogstens is er een spoor van brandcultuur en van aan- 

 plant van vruchtboomen. Gereedschappen zijn hoogst primitief, 

 hoogst primitief zijn de behoeften, is het geheele bestaan van 



