— 46S — 



Het komt referent voor, dat de schrijver de zaak van een wat 

 al te theoretisch standpunt bekijkt. Nog afgezien van de vraag 

 of het wel wenschelijk is om deze speciahsatic, die het verband met 

 en het belang van de aangrenzende specialiteitenhokjes uit het oog 

 doet verliezen, in de hand te werken, vergeet Dr. Hagedoorn 

 dat er in hidië op elk gebied een chronisch nijpend lekort aan 

 werkkrachten, en in 't bijzonder aan biologen bij het Cepartement 

 en de proefstations bestaat. Had men de kens uit tientallen pas 

 afgestudeerde specialiteiten, dan zou men zijn keus zeer zeker 

 kunnen richten naar het werk dat verricht moet worden ; nu echter, 

 nu de heele wereld wordt afgezocht om een paar phytopathologen 

 entomologen of selektionisten te engageeren, nu moet men nemen 

 wat men krijgen kan en dankbaar zijn als de systematicus zich 

 ook ka:i inwerken in de phytopathologie, en de physïoloog in de 

 seiektie. Lang niet elk bioloog heeft trouwens zoo'n heel .-speciale 

 specialiteit. 



Waar de heer Hagedoorn zich eenmaal op een verkeerde basis 

 heeft geplaatst, verliest zijn m. i. overigens zeer aannemelijk werk- 

 plan voor de seiektie veel van zijn waarde. Dit werkplan bestaat 

 hierin, dan hij 4 streng gescheiden afdeelingen wil instellen: de 

 eerste voor het verkrijgen (invoeren, selekteeren en kruisen) van 

 nieuw plantmateriaal, de tweede voor het behouden » onveranderd 

 voortkweeken en op zuiverheid kontrqleeren, er van, de derde 

 voor het „valiieeren" voor de praktijk (d. i. keuren op technische 

 bruikbaarheid), en de vierde voor het vermeerderen van de bruik- 

 baar bevonden zaadsoorten tot hoeveelheden, die de landi)ouw 

 noodig heeft. De eerste afdeeling bemoeit zich met principieele 

 seiektie kwesties en treedt daarin als adviseur voor de andere 3 

 afdeelingen op. De tweeiie afdeeling bestaat uit systematici, die 

 behalve kontroleeren, ook beschrijvingen van de variëteiten moeten 

 leveren. Beide afdeelingen bestaan uit wetenschappelijk gevormd 

 personeel, dat eveneens in wetenschappelijke richting werkzaam is» 

 in tegenstelling tot de volgende twee, die in voortdurende aanraking 

 het de praktijk moeten zijn; de derde afdeeling die proefstations 

 werk verricht, de vierde dieals een partikuliere (event koöperatieve) 

 bibitfirma opgezet kan zijn en winsten zal moeten afwerpen. Het 

 is een schema, dat werkelijk goed in elkaar zit; maar— het is ook 

 niet meer dan een schema, en de harde werkelijkheid, die met de 

 personen, met hun kapaciteit en ... . hun anciënniteit, met hun 

 voorliefde en. . . . hun eigenliefde heeft rekening te houden, stoort 

 zich aan zulke schoone plannen heel weinig. En waar een tak 



