492 



Voor een goed begrip van de methode, volgens welke de 

 proef genomen werd, diene het volgende: 



In den drogen tijd van 1914 werd op verzoek van den 

 Chef van het Agricultuur- Chemisch Laboratorium te Buitenzorg 

 een serie proeven op een bepaald sawahterrein aangezet, ten 

 doel hebbende, na te gaan, of verschillende palawidja een 

 voor- of nadeeligen invloed uitoefenen op het productiever- 

 mogen van het daarop volgende padigewas. Van den West- 

 moesson van 1 9 1 4^1 915 af werd steeds het geheele proefveld 

 gedurende den regentijd beplant met een bepaalde padivarië- 

 teit, n. 1. tot den regentijd van 1917 — 1918 met padi Glindoeran, 

 in den laatsten Westmoessen met padi Djalen. 



Gedurende de Oostmoessons werden steeds bepaalde vak- 

 ken («.-vakken) beplant met gele Menado mais. andere (^-vak- 

 ken) met bataten, variëteit Boled zaailing No. 15, weer andere 

 (^-vakken) met katjang tanah, variëteit Holle zuivere lijn No. 

 21, terwijl er tenslotte ook vakken waren (ö'-vakken), die 

 onbeplant bleven. Het is nooit mogen gelukken, een duidelijk 

 verband aan te toonen tusschen de padiproductie van be- 

 paalde vakken en de daarop verbouwde palawidja, reden 

 waarom de proef na afloop van den Oostmoesson van 1917 

 gestaakt werd. 



Toen in Mei 1918 het geheele terrein, uitgezonderd enkele 

 vakken beplant werd met een mengsel van verschillende 

 typen van katjang tanah, bleek alras, dat de sterfte tenge- 

 volge van de aantasting door slijmziekte op vakken, waar 

 vroeger steeds katjang tanah had gestaan, veel grooter was 

 dan op de andere vakken. Teneinde nu een indruk te krijgen 

 van deze meerdere sterfte, werden alle vakken afzonderlijk 

 geoogst. De bij den oogst gevonden resultaten zijn vermeld 

 in de voljjende tabel. 



