— 504 — 



pecco van een zelfde onderneming veranderen van 2,20 tot 

 0,49. Een andere onderneming produceert een pecco, die in 

 prijs varieert van 1,20 tot 5,00 gulden. Ook de aangevoerde 

 hoeveelheden wisselden nog sterk. In dien tijd, nl. 1 869, werd 

 de grootste partij van een afpak van Java ontvangen, bestaande 

 uit 3000 kisten Bagelen thee. 



Toen de Gouvernemenlscultuur werd opgeheven, knoopten 

 de producenten betrekkingen aan met verschillende handels- 

 huizen. Zoo werd de thee van Parakan Salak en Sinagar aan- 

 gevoerd door de firma Kerkhoven en Continho en later door 

 de firma Crone. De Bagelen-thee werd door de Nederlandsch- 

 Indische Handelsbank geconsigneerd. De grootste eigenaar 

 van theelanden was toen Baron BoUD, die eigenaar was van 

 Tjikadjang, Djatinangor, Tjoemboeleuit, Tjarennang. Bolang 

 en Tjikembang. Deze droeg den verkoop van zijn thee op 

 aan den oud-scheepskapitein VAN DER Werff. Naast deze 

 hoofdaanvoerders kwamen langzaam aan nog meerdere andere. 



De uitbreiding der theecultuur werd belangrijker, toen in 

 1870 de z.g. „agrarische wet" tot stand kwam, waarbij bepaald 

 werd, dat men gronden in erfpacht kon krijgen voor 75 jaar. 

 Dit hielp wel om de theecultuur vooruit te brengen, maar de 

 prijzen bleven laag, en wel hoofdzakelijk omdat de thee van 

 minderwaardige kwaliteit was. De producenten beschuldigden 

 wel Holland, dat men zich daar geen moeite gaf om nieuwe 

 débouchés te zoeken voor het product en omgekeerd verweet 

 men den producenten, dat het product niet goed was bereid. 

 Men werkte nog steeds volgens de oude methode vanjACOB- 

 SON. De pecco werd afgeplukt en hard in de zon gedroogd, 

 tot de wittoppige pecco, die dan alle kracht verloren bad en 

 alleen maar scherpgeurig was. Verder werd er „grof" geplukt 

 en de grove blaren vormden de groote partijen Souchon en 

 Pecco Souchon. De souchon was meestal zeer los van stuk De 

 Java-thee werd, meestal gemengd met China — thee, gebruikt in 

 Friesland en Oost Friesland, Verder werd ze uitgevoerd naar 

 de Levant, Turkije en Rusland. Maar de mooie, krachtige, 

 waterhoudende, geelpuntige theeën kende men nog niet. (wat 

 er bedoeld wordt met waterhoudend is me een raadsel ; het 

 kan toch niet beteekenen, dat de theeën veel water inhouden.) 



