— 511 — 



werden inspecteurs aangesteld bij de N. O. T. theecommissie, 

 die overal konden komen inspecteeren. Toch ontdekte men in 

 Maart 1916, dat er weer een weg was gevonden om de N. O. T. 

 bepalingen te ontduiken. De verkoop aan de toonbank was 

 nl. op abnormale manier toegenomen. De theehandel stond 

 hier machteloos tegenover en riep de hulp van de regeering 

 in. Deze legde in Maart 1916 een uitvoerverbod op thee, 

 waarop de theehandel weer zijn rustigen gang ging. 



De prijzen stegen natuurlijk weer, toen de N. O. T. geen 

 consenten meer verleende voor theeaanvoer uit Londen, nl. 

 tot 62/65 ets. voor blad en 60/64 ets. voor gebroken theeën 

 in December. 



De Entente-mogendheden, die de neutralen steeds meer 

 rantsoeneerden, noodzaakten de N. O. T. om het consigneeren 

 van thee uit Indië na 1 December te staken en het was 

 slechts aan de voorzorg van aanvoerders te danken, dat 

 er tot einde December nog veilingen konden plaaats hebben. 

 De Entente-mogendheden baseerden zich voor het vaststellen 

 van het theerantsoen op den toestand vóór den oorlog en 

 bepaalden dit op 12.000.000 pond thee voor 1917, de N. O. T. 

 wist echter 4.000.000 pond hieraan toegevoegd te krijgen. 



Afscheep van Java kon nu nog slechts op consent plaats 

 hebben en daarbij was het van groot belang, dat alle scheeps- 

 ruimte benut zou worden. De Vereeniging van Thee-impor- 

 teurs besloot de verdeeling der scheepsruimte te regelen 

 en gaf aan de Pakhuismeesteren volmacht om een consent 

 van 36.000 kisten aan te vragen. Dit werd in Februari verstrekt 

 en meermalen verlengd. Het gebrek aan scheepsruimte en 

 het vasthouden van de Indische schepen hebben den aanvoer 

 tot nu toe verhinderd. De prijzen stegen natuurlijk onder 

 deze omstandigheden en bereikten 93 — 95 ets. De détailprijzen 

 gingen ook de hoogte in, maar daar nam de regeering geen 

 genoegen mee en de N.O.T. moest hiertegen maatregelen 

 nemen. De verscherpte zeeoorlog maakte den toestand nog 

 moeilijker. Een voordeel was, dat er nog een vrij groote 

 hoeveelheid, die naar Londen moest, was blijven liggen, wegens 

 gebrek aan scheepsruimte. Verder werd er een systeem van 

 rantsoeneering ingevoerd voor de koopers en alleen zij werden 



