— 527 — 



BiBiLiOFF zegt: „Ondanks het feit, dat Bernard geheel 

 en al de voedingstheorie van den latex voorstaat, kent hij 

 toch aan de caoutchouc en de harsen geen voedings-physio- 

 logische beteekenis toe". Ik zou het niet gewaagd hebben, 

 mij zoo stellig uit te drukken, en heb bijna letterlijk het 

 volgende gezegd: 



„Ik meen te kunnen aannemen, dat de latex een hoofdfunctie- 

 heeft, waardoor hij een rol speelt in de voeding van de plant : 

 ik zou hem echter niet uitsluitend deze rol in de physiologie 

 der plant willen toekennen, integendeel, de complexiteit van 

 den latex, de verscheidenheid van zijn bestanddeelen, spreken 

 reeds tegen een dergelijke opvatting en zijn aanwijzingen, dat 

 de latex zeer waarschijnlijk verschillende functies vervult." 



Deze complexiteit van den latex wordt door Bobilioff aan 

 het einde van zijn werk als voornaamste feit vermeld ; daaruit, 

 zegt hij, kan men het besluit trekken, dat de latex op ver- 

 schillende tijden en in verschillende planten zeer uiteenloopende 

 functies moet bezitten. Het is de conclusie, die ik in 1910 

 getrokken heb en die door ToBLER in 1914 overgenomen en 

 uitgebreid werd. 



Ik voegde er nog het volgende aan toe: naast de hoofd- 

 functie van den latex, die volgens mijn veronderstelling met 

 de voeding der plant in verband staat (onmiddellijk bruikbare 

 stoffen of/en reservevoedsel), is de mogelijkheid n. m. m. niet 

 uitgesloten, dat sommige bestanddeelen van den latex afval- 

 producten zijn. Wat de caoutchouc en de harsen betreft, heb 

 ik niet beweerd, dat ze geen rol in de voeding spelen. Ik 

 heb met mijn onderzoekingen moeten ophouden alvorens dit 

 punt te kunpen bestudeeren ; derhalve heb ik mij bepaald tot 

 het weergeven van de tegenstrijdige inzichten der physiologen 

 daarover, en ten slotte gezegd: „de kwestie blijft open en het 

 zou uiterst interessant zijn, proeven te nemen om die op te 

 lossen." Uit den tekst van Bobilioff zou men kunnen op- 

 maken, dat ik in deze partij gekozen had, wat niet het geval 

 is geweest. 



Men heeft verder de niclksapvatni als geleidende elementen 

 van de voedingsstoffen beschouwd ; deze theorie werd vooral 

 door de anatomisten als Haberlandt, DE Bary, GaucheR 



