— 561 — 



De nasmaak was een weinig zuur, het product was tijdens 

 de bereiding niet vrij te houden van branderige plekjes, die 

 op zich zelf wat bitter waren, terwijl de gevormde vlokken 

 (zeer verschillend van grootte) aan het geheel iets onregelma- 

 tigs gaven. 



Mogelijk vinden de Indianen de aldus bereide kwak lekker, 

 hier gold het product wel als eetbaar, maar het had weinig 

 aantrekkelijks. Met water en suiker tot een papje gekookt, was 

 het niet smakelijk. Als surogaat voor havermout beviel het 

 niet. Tot zoete koekjes verwerkt had het iets van een waroeng- 

 product, dat onder de Europeanen niet gemakkelijk een plaats 

 zou veroveren op de theetafel. » 



Door een wijziging van het procédé verkregen we echter een 

 product dat door ieder als zeer smakelijk werd beoordeeld. 



We bereiden de kwak thans als volgt: 



De versche knollen worden geschild en terdege gewasschen. 

 Basis en top worden weggesneden, terwijl alle gekleurde plek- 

 jes, die zich mochten vertoonen eveneens uitgesneden worden. 



Na het schillen worden de knollen onmiddellijk in frisch 

 water gelegd, waaruit ze zoo spoedig mogelijk worden weg- 

 genomen om geraspt te worden. 



Het raspsel wordt zoo spoedig mogelijk bij hoeveelheden van 

 4 a 5 kati in een doek gerold, waarin het door wringen zooveel 

 mogelijk wordt uitgeperst. Daarna wordt het raspsel in den 

 doek uitgedrukt door het gewicht van een zwaren balk. Wij 

 verbonden daartoe een zwaren balk met het eene einde aan 

 den stijl van een soliede gebouw, zoodat dit einde zich niet 

 naar boven kon bewegen, terwijl dicht bij dit eind het pakje 

 cassaveraspsel op een houtstapeling werd gedeponeerd onder 

 den balk, die daarop drukte als een hefboom, waarvan het 

 draaipunt aan het eind, dicht bij den last ligt. Aan het vrije 

 eind verzwaarden wij den balk door er een mand met steenen 

 aan te hangen. 



Na ongeveer een half uur persen bleek het raspsel reeds vrij 

 droog te zijn. Het was samengeperst tot een koek, die zich 

 met de hand liet verkruimelen tot een grof soort meel, dat op 

 het gevoel droog was Dit meel werd gezeefd om het te be- 

 vrijden van kleine stukjes cassave, die bij het raspen aan de 



