— 586 — 



Het fraaist is een boom in zijn normale gedaante; men zou 

 er liefst zoo min mogelijk aan snoeien, waardoor hij reeds 

 laag veitakt, zoodat de laagst staande takken bijna op den 

 grond hangen. 



In een laan mag zulks echter niet, daar moet de stam tot 

 op zekere hoogte kaal zijn, het is dus zaak, de zijtakken, die 

 aan het jonge boompje ontstaan, eveneens glad bij den stam 

 af te snijden en in te smeren met koolteer. 



Bij het snoeien van kleine takken gebruikt men een scherp 

 mes, daar dit wonden maakt die beter en sneller genezen. 

 Indien men de zijtakjes afsnijdt als zij nog jong zijn, genezen 

 die wonden spoedig en behoeft men er verder weinig aan te 

 doen, de natuur helpt zich in dat geval zelf. Is men echter 

 verplicht, oudere, reeds houtachtige takken weg te snijden, 

 dan moet dit met een scherp kapmes, bijl of zaag gedaan wor- 

 den, en er dient op gelet te worden, dat de tak niet inscheurt. 

 Dit belet men door eerst een kleine inkeping te maken aan de 

 onderzijde van de te verwijderen tak. Hoe gladder men de 

 wonden maakt, hoe eerder ze zullen genezen. Er moet gezorgd 

 worden, dat het van den stam, of van andere takken, afkom- 

 stige regenwater niet in de wond terecht komt om daar ver- 

 rotting te doen ontstaan. 



De snijwond moet dus zoodanig gemaakt worden, dat er zoo 

 min mogelijk water in kan komen, dus niet in horizontale, 

 maar in verticale richting; als het kan iets benedenwaarts, 

 zoodat het onderste gedeelte der wond naar binnen en het 

 bovenste naar buiten staat. Het bovenstaande mag iedere 

 snoeier wel goed ter harte nemen, want veel boomen worden 

 ziek tengevolge van slechte snoeiing, hetgeen zeer goed voor- 

 komen kan worden. 



Vroeger snoeide men in Holland in den regel slecht. Eerst 

 toen de Heidemaatschappij zich er mee heeft bemoeid, zijn 

 de resultaten beter geworden. Vooral aan mooi gesnoeide 

 Iepen of Olmen zag men spoedig de schoone resultaten van 

 de zorgvuldige bewerking. Het snoeien moet hier in Indië 

 dikwerf aan ongeoefenden overgelaten worden, wier doel soms 

 niet is het vormen van mooie gezonde boomen, maar het op 

 eene goedkoope manier verkrijgen van brandhout. 



