— 588 — 



individuen geheel ingesneden tot op een paar stompjes, en 

 deze werkwijze deed de boomen goed. Binnen zeer korten 

 tijd ontsproten tal van takjes dicht bij elkaar, die met hun 

 sierlijk lichtgroen gekleurde blaadjes een mooi effect maakten. 

 Met eenige moeite zou men van^ dergelijke exemplaren 

 mooie dichte kroonboompjes kunnen kweeken. Gewoonlijk zijn 

 de djohars langs de wegen slordige onoogelijke exemplaren, 

 vandaar, dat zij ook wel de plebejers onder de schaduwboo- 

 men worden genoemd. 



b Het mesten. 



Het meest gunstige voor den groei der boomen zou zijn, 

 als de grond er onder, vrij van onkruid en met afgevallen 

 bladeren bedekt was. Daar zulks echter bij lanen zeer onooge- 

 lijk zou staan, gaat men er gewoonlijk toe over, het gras te 

 laten groeien, dit kort te houden en eene ruimte rondom den 

 stam van 1 jM. schoon te houden . Onze inlandsche tuinlieden 

 hebben bij dit werk de gewoonte, den grond van het buitenste 

 gedeelte van den cirkel uit te diepen en die aarde tegen den 

 stam op te hoogen . Het behoeft geen betoog, dat deze werk- 

 wijze verkeerd is, daar de grond rondom den boom horizontaal 

 moet liggen. 



Is er later bemesting noodig, dan neemt men een reep gras 

 van den cirkel (+ 0.30 M. is voldoende) weg. Men graaft 

 een greppel van 1 voet breed en diep en vult die weer op met 

 oude paardenmest gemengd met de uitgegraven aarde. Deze 

 grond wordt aangedrukt en men plaatst de graszoden daar 

 weer op. 



V. Bestrijdmg van ziekten en plagen. 



Over dit onderwerp moet ik zeer beknopt zijn, omdat de 

 bestrijding van ziekten en plagen eigenlijk een speciale behan- 

 deling eischt, waarvoor in dit artikel geen plaats is 



De meest voorkomende ziekten in boomen zijn een gevolg 

 van cultuurfou^en, andere van omstandigheden, waaraan wij 

 weinig kunnen veranderen. Sommige zijn gelukkig zeer 

 plaatselijk. Zoo hebben de angsana {Pterocarpns indicns 

 Willd) en andere Pierocarpn s-soorien hier nog al last van 



