MAAX KX REGENVAL. 



Naar aanleidin^^ van de opmerkingen van den heer A. W. 

 Naudin ten Cate (in aflev. 9) over den invloed van de maan 

 op den regenval, verzocht de redactie mij, mijn gedachten 

 over dat vraagstuk in dit tijdschrift te willen mededeelen. 



Aan dien wensch wil ik wel voldoen, maar niet dan schoor- 

 voetend, want ik ben onzeker, of ik daarmee ten goede of 

 ten kwade handel De maansinvloed op de meteorologische 

 elementen toch is een klavier, waarop eigenwijsheid, valsche 

 ervaring en onjuiste toepassing van de leer der waarschijnlijk- 

 heid, lustig spelen, zoodat het misschien beter ware te trachten, 

 het deksel dicht te doen, ware het niet, dat men daarmee 

 ook den bona-fide muzikanten den pas zou afsnijden. 



Daar. bovendien, het deksel nu eenmaal toch niet gesloten 

 Kan worden, moeten we het spelen maar geduldig aanhooren. 

 Trouwens het duurt al zoo lang — misschien wel van Adam's 

 tijd — dat men er aan gewend is geraakt. 



Interessant is de lezing van een verhandeling van GOTTHOLD 

 Wagner „Der Einfluss des Mondes auf das Wetter"^), waarin 

 hij de quaestie uit de diepste oudheid ophaalt en tot in onzen 

 tijd vervolgt. Hij beschouwt daarbij het astrologische geloof 

 van den invloed der gesternten op de meteorologische elementen 

 en de voorspellingen, die daarop gegrondvest werden, alsmede 

 de theorieën, waarmee dat geloof werd gesteund en verklaard. 

 Leest men dit alles, da'n begrijpt men, hoe het geloof aan een 

 invloed van de maan bijna erfelijk door het menschdom 

 verworven is en hoe het voortdurend gevoed wordt door 

 tendentieuse verklaringen van opper\lakkige waarnemingen, 

 waartoe de arme maan met zijn schijnsel onschuldiger wijze 

 aanleiding geeft. 



Is de maan bijna vol, dan maakt een hemel, die gedeeltelijk 

 bewolkt is, nog een aardig" effect van helderheid, maar is er 



1) G. Gerla.xd's Boitrage ziir Geoplivsik Bd XII, rJ!3 pj,'. -277. 

 Tejsmannia 3'J 



