— t)2I — 



Het zou echter kunnen zijn, dat de invloed nog met andere 

 invloeden vermengd is gebleven en het rangschikkingsprocédé 

 niet bij machte is geweest een scheiding te bewerkstelligen. 



Behalve de maansphase, d. w. z. de stand der maan in 

 betrekking tot den stand der zon, zou ook de afstand en de 

 declinatie invloed kunnen hebben. 



Het is nu juist bij het onderzoek naar den invloed op den 

 regenval, dat hieromtrent nadere onderzoekingen zijn verricht 

 en uitkomsten zijn verkregen, die ons dwingen sceptisch te 

 staan tegenover tot nu toe verkregen uitkomsten. 



In het Xat. Tijdschrift Dl. 64 (1905) publiceerde Dr. S. FiGEE 

 de uitkomsten van een uitvoerig onderzoek naar perioden in 

 den regenval op Java. Als waarnemingsmateriaal had hij hier- 

 bij gebruikt den gemiddelden regenval op Java voor eiken 

 dag drr periode 1^79 — 1902. Het aantal regenstations steeg 

 in die jaren van 70 tot 110. Bovendien heeft hij ooko-ebruikt 

 de gemiddelde regendichtheid. 



Onder de regendichtheid voor een bepaalden dag verstaat 

 hij, van het geheel aantal stations, het percentage, waar het 

 dien dag regende. 



FiGEE rangschikte nu 1^ volgens den wisselenden afstand 

 maan-aarde, 2° volgens de maansphase, 3^ volgens de maans- 

 declinatie. Alleen voor het tweede geval kreeg hij een 

 duidelijk resultaat, en wel, een veertiendaagsche schommeling! 

 Zoodanig, dat het bij nieuwe rn bij volle maan 7.4 //. meer 

 regent dan bij eerste en laatste kwartier. 



Dus: nieu^ve maan -)- 3.7 pCt. 



eerste kwartier — 3.7 .. 



volle maan -h 3.7 ,. 



laatste kwartier — 3.7 ,. 



De regendichtheid gaf een zelfde soort schommeling met een 

 amplitudo van 5 pCt. 



Dat FiGEE als uitkomst een veeitiendaagsche en geen 

 maandelijksche schommeling vindt, behoeft geen verwondering 

 te baren, daar de getijden-invloed der maan hoofdzakelijk 

 veertiendaagsch is en een invl(jed op den regenval allicht 

 een dergelijken oorsprong zal hebben. 



