— 624 — » 



als die, waarover hij in de 4de aflev. van dit tijdschrift bericht 

 geeft, uit te voeren. 



Het verschijnsel, door den Heer Naudin ten Cate opge- 

 merkt, dat gedurende enkele dagen, de regen telkens later 

 inviel, is vaak waargenomen. Het laat zich voorshands zonder 

 de aanneming van een maansinvloed verklaren. 



Het is bekend, dat het weer in aequatoriale streken niet 

 het gevolg is van een reeks voorbijtrekkende, depressies en 

 hooge-drukgebieden, maar dat het, voor een groot deel, het 

 resultaat is van een dagelijksche storing in een stationnairen 

 toestand. 



lederen dag komt de verwarming van de zon met de ge- 

 volgen daarvan en in den nacht de afkoeling en herstelling 

 van den oorspronkelijken toestand. Dat herstel is echter 

 meestal niet volledig, een resteffect blijft over. De temperatuur, 

 het vochtgehalte, de betrekkelijke vochtigheid, en andere 

 meteorologische elementen zijn een weinig veranderd en het 

 spel van den volgenden dag zet hooger of lager in en ver- 

 loopt daardoor wat sneller of langzamer,, sterker of zwakker. 

 Hiermee in verband zou b. v. de dagelijksche regenbui telkens 

 omstreeks een uur later kunnen loskomen, en inderdaad heeft 

 men zulke vertragingen of vervroegingen vaak waargenomen. 



Over groote landstreken kunnen die verschijnselen tezamen 

 het resultaat geven van het voorbij trekken van een golf en 

 de voortplanting van dergelijke weergolven rond de aarde is, 

 enkele jaren geleden, door een onderzoek van Defant waar- 

 schijnlijk gemaakt. 



Ten slotte mag, als de moraal der geschiedenis, gezegd 

 worden, dat de maans-invloed op den regenval ingewikkeld is, 

 maar klein, en dat de praktijk voorloopig geen rekening met 

 hem behoeft te houden. 



W. VAX Bemmelen. 



Ohservatorium, Weltevreden. 



