— 636 — 



Sarawak komen, zij ligt niet ver van de hoofdplaats verwijderd. 

 Daar groeien de planten op doerenboomen, waar de buiten- 

 o-ewoon lange bloemstengels als ladders tusschen de takken 

 van den doeren de insecten, die noodig zijn voor de bevruchting, 

 het opstijgen vergemakkelijken. 



Haar groeiwijze gelijkt op die van Vmida tricolor LiNDL., 

 maar zij is van zeer groote afmetingen. De onvertakte bloemtak- 

 ken, die een lengte van ^h 3 M. kunnen bereiken, verschijnen 

 uit de bladoksels en hangen slap naar beneden. Men kan de 

 bloemstengel gemakkelijk ombuigen zonder dat ze breekt. 

 Zij dragen een groot aantal ver van elkaar staande bloemen 

 en zijn, evenals de korte bloemsteeltjes, dicht bruin behaard. 



De bloemen zijn reukeloos. Een eigenaardigheid van de 

 bloemen van deze soort is, dat het onderste paar bloemen, dus 

 het dichtst bij den voet van eiken bloemstengel, niet gelijk 

 zijn aan de overige. De kelk- en bloemkroonbladen der eerste 

 zijn breeder en vlakker, de kleur van deze is donker geel 

 met roodbruine strepen en vlekjes, terwijl zij bij de overige 

 bloemen bijna roodbruin zijn, hier en daar geel genuanceerd. 

 In de bevruchtingsorganen van beide bloemvormen is echter 

 geen verschil waargenomen. De lip is in beide bloemvormen 

 ongeveer gelijk en veel kleiner dan de andere bloembekleedselen, 

 geel met rood geteekend en aan den top voorzien van een 

 hoorn tj e. 



De bladeren zijn lang en glanzend groen van kleur. 



Dat men ook in Europa van deze soort prachtplanten kan 

 kweeken, blijkt hieruit, dat jaren geleden, in 1887, een exem- 

 plaar in het bezit van Baron Alfons von Rothschild te Ferrières- 

 en-Brie met verschillende stengels bloeide: er werden toen 

 ongeveer 650 bloemen aan geteld. 



Verder had Baron Hubry te Peckau in Bohemen eene plant 

 van 1.70 M. hoog en met een middellijn van 2 M. ; zij bloeide 

 met 21 bloemstengels, terwijl iedere stengel tusschen de 20 en 

 30 bloemen droeg, die zich in October begonnen te openen 

 en tot einde Januari frisch bleven. 



Bijgaande foto heb ik te danken aan den heer G. F. J. Bley, 

 die zoo vriendelijk is geweest, van eene door hem gemaakte 

 opname mij een afdruk te geven. 



