— 63Q — 



Bij verscheidene soorten brengt de stengel een overvloedige 

 harsachtige gom voort, die bruin, rood of geel is; de bruine of 

 roode wordt in het Engelsch genoemd: „Black- boy gum", 

 de gele: „Botany- bay gummi" of „Resina acaroides". 



De hars heeft een scherpen smaak en een aangename ben- 

 zoëgeur. 



In Agricultural News, Vol XVII, no. 421, dd. 15 Juni, 

 1918, vond ik op blz. 179 onder de referaten iets over „de 

 economische waarde van den grasboom." 



Naar het nut van den grasboom, zoo wordt daar medege- 

 deeld, is in Zuid-Australië een onderzoek gedaan. De aandacht 

 werd getrokken door de hars, die als Yacka gum bekend is 

 en voor den handel in de toekomst groote waarde schijnt te 

 hebben. Behalve in enkele botanische tuinen, vindt men buiten 

 Australië geen grasboomen. De producten van die boomen 

 zijn van geen andere planten te verkrijgen, zoodat zij voor 

 Australië groot belang opleveren. Vóór den groote Euro- 

 peeschen oorlog was het Duitschland, dat verreweg het grootste 

 deel van de jaarlijksche harsproductie verwerkte. Waar men 

 in Duitschland die hars voor gebruikte. Icon men niet gissen. 

 Onderzoekingen in 1910 gedaan, maakten het waarschijnlijk, 

 dat men haar gebruikte voornamelijk voor de fabrikatie van 

 goedkoope meubilairpolitoer en vernis voor metalen voorwer- 

 pen. Of er in Duitschland geen ander gebruik van werd 

 gemaakt, kon men niet nagaan. Er is wel op gewezen, dat 

 hars, verkregen van een grasboomsoort, een van de vroegst 

 bekende bronnen van pikrinezuur geweest is. • Men zegt, dat 

 door de hars te behandelen met sterk salpeterzuur, een opbrengst 

 van 50 pCt. pikrinezuur kan worden verkregen. Daar pikrinezuur 

 een van de meest algemeene grondstoffen voor het vervaardigen 

 van moderne explosiemiddelen is en vroeger wel in de verfindus- 

 trie werd gebruikt, is de mogelijkheid ondersteld, dat men in 

 Duitschland de hars tot de bereiding van pikrinezuur aanwendde. 



Opgelost in brandspiritus, geeft de hars een spiritusvernis 

 van een mooie oranje-roode kleur (goudvernis). 



Men meent, dat merg en bladeren van den grasboom gebruikt 

 zouden kunnen worden voor het vervaardigen van pulp voor 

 papier, ofschoon het bleeken eenige moeielijkheid oplevert. 



