— 657. — 



Schrijver geeft vervolgens een beschrijving van de sproei-methode 

 en van de gebruikte toestellen. 



A. C. TuNSTALL. — Sprayiii(^ experiments in 1917. — Quart. Journal 

 of the Indian Tea Ass. Il, 1918, blz. 35. bd. 



De suikercultuur en de inlandsche landbouw. 



Aldus de titel van een, in het „Archief voor de Suikerindustrie in 

 N. I." opgenomen, belangrijke lezing, die de Heer F. Ledeboer, 

 directeur der onderafd. Cheribon v. h. Proefstation voor de Java- 

 suikerind., op 2 Nov. jl. gehouden heeft voor de Technische Ver- 

 eeniging van suikeremployé's te Tegal. 



Meer in het bijzonder behandelt Spr. de vraag, of suikerriet als 

 voorvrucht al of niet, door het uitputten van den grond, een scha- 

 delijken invloed uitoefent op den volgenden padi-aanplant. 



Niet om in deze quaestie een afdoende beslissing uit te spreken, 

 wat bij den tegenwoordigen stand van de kennis op dit gebied nog 



niet op groote gronden mogelijk is al wordt het wel gedaan. 



Spr. wil er juist op wijzen, hoe noodzakelijk het is, dat over dit 

 gewichtige, voor experimenteele behandeling vatbare onderwerp meer 

 gegevens verzameld worden dan thans ter beschikking staan; zelf 

 draagt hij, door vermelding van de resultaten van door hem genomen 

 proeven, tot vermeerdering van die gegevens bij. 



Vooraf zet de Spr. uiteen, hoe, onder den invloed van oeconomische 

 factoren, hier als elders, de waarde van den bodem gaandeweg 

 gestegen is en stijgende zal blijven, van welk feit hij in de toekomst 

 verwacht een scherpen strijd om den bouwgrond tusschen suiker- 

 cultuur en Inlandschen landbouw, een strijd tfouwens, die in sommige 

 streken thans reeds een ernstig karakter schijnt te hebben aan- 

 genomen. 



„Als men die concurrentie kan voorkomen of verzachten door een 

 juist inzicht in zaken, vooral in de oeconomie van den Inlandschen 

 landbouw, is er al veel gewonnen. Die kunde is noodig, want de 

 eenige wijze om die concurrentie het hoofd te bieden en den strijd 

 niet scherper te doen zijn dan onvermijdelijk is, is te zorgen, dat 

 de Inlandsche landbouw er voordeel bij heeft, het suikerriet in de 

 vruchtwisseling te blijven opnemen, terwijl daarbij tevens gezorgd 

 moet worden, dat de belangen der suikercultuur niet uit het oog 

 verloren worden." 



Reeds 5 jaren geleden heeft Spr. er nadruk op gelegd, „dat wij 

 onze aandacht niet enkel tot de rietcultuur zullen hebben te bepalen, 



