— 659 — 



Spr. wil nu de vraag stellen, of deze „uitputting op korten termijn" 

 zich hier werkelijk voordoet. Dat deze meening veel wordt aange- 

 troffen, schijnt volgens Spr. vrijwel alleen te berusten op de waar- 

 neming van het verschil in stand van de padi op de plaatsen, 

 waar in de riettuinen de goten geweest zijn — waar dus geen riet 

 groeide — en daartusschen; dit verschil zou echter ook wel b.v. aan 

 den plaatselijken gunstigen invloed van den toestand der in de goten 

 teruggestorte aarde te wijten kunnen zijn, een opvatting, die door 

 het resultaat van een opzettelijk genomen proef, zónder riet, scheen 

 gesteund te worden. 



Wat nu de proef op Djatiwangi betreft, deze bedoelde, „in een 

 vakkenproef te vergelijken de opbrengsten van sawahgrond, waar- 

 op als voorvrucht wèl en niet suikerriet verbouwd was geworden, 

 terwijl tevens als doel gesteld werd, na te gaan, of goede bemesting, 

 een behoorlijke bewerking van den grond, gepaard met het verwij- 

 deren van de dongkellans voor den aanplant van de padi een 

 eventueel schadelijke nawerking van het suikerriet konden opheffen. 

 Bij het eerstgenoemde doel ging het er dus om, den al dan niet 

 nadeeligen invloed van het suikerriet op het volgende padigewas 

 te bewijzen, terwijl het als tweede genoemde doel beoogde, meer 

 licht te verschaffen over de vraag, of gebrek aan stikstof en phos- 

 phorzuur, een ongunstige structuur van den bodem en de aanwezig- 

 heid der dongkellans inderdaad de oorzaak van een eventueel 

 mindere padi-opbrengst waren". 



Tot dit doel werd het proefveld — zware, weinig doorlatende, 

 zeer onvruchtbare grond — in 18 perceelen verdeeld, wier ligging en 

 bestemming aldus waren: 



