— 662 — 



in de raffinaderij van denzelfden eigenaar te Londen tot geraffineerde 

 suiker werd verwerkt. De geldelijke uitkomsten waren voor de 

 boeren niet van dien aard, dat zij de teelt wilden voortzetten, en 

 zoo verliep ook deze onderneming ; in het jaar 1870 eindigde zij 

 haar bestaan. 



In het nu volgende tijdvak van suiker-uitvoerpremies op het vaste- 

 land van Europa bleef de zaak van de suikerindustrie in Engeland 

 rusten. Spoedig na het tot stand komen van de Brusselsche 

 conventie echter werden weer proeven genomen, die uitwezen, dat 

 het zeer goed mogelijk is, in Engeland met succes suikerbieten te 

 telen. Tevens werd echfer gepoogd, van de Regeering gedaan te 

 krijgen, dat zij in den eersten tijd eenigen steun zou verleenen, door 

 toepassing van de surtaxe van frs. 6.— per 100 K.G., die door 

 de Bruss. Conventie was toegestaan: inheemsche suiker zou dan, 

 daar in den eersten tijd het invoerrecht 4 sh. 2d per cwt. bedroeg, 

 gedurende een zeker aantal jaren geen hooger accijns belalen dan 



1 sh. 8d. per cwt. 



„De regeering antwoordde, dat zoo iets zou indruischen tegen 

 de fiscale politiek, die zij nu leeds sedert 60 jaren had gevolgd, 

 dat zij niet kon garandeeren, dat zulk een accijns niet zou worden 

 verhoogd, en dat zij bovendien door ondervinding had geleerd, 

 hoe het in de practijk gaat met steun aan jonge, veelbelovende 

 industrieën. Eerst wordt er maar voor een paar jaar om steun 

 gevraagd, maar later, als men dien wil onttrekken, wordt er met 

 groote woorden geklaagd, dat nu een bloeiende industrie zal te 

 niét gaan, zoodat men den steun wel moet bestendigen en er nooit 

 weer afkomt". 



Ook later, in 1910, kreeg Lord Denbigh, die zich zeer veel moeite 

 voor de zaak gaf, op een dergelijke vraag aan de regeering het- 

 zelfde antwoord. 



Niettemin werden proefnemingen aangaande de beetwortelkultuur, 

 onder leiding van den in 1910 opgerichten National Sugar beet 

 council, ijverig voortgezet, terwijl ook onderscheidene pogingen in 

 het werk gesteld werden om te komen tot de stichting van suiker- 

 fabrieken. Van de verschillende plannen kwam het verst tot uit- 

 voering dat van de Anglo-Netherlands Sugar Corporation, in December 

 1911 opgericht. Zij nam 3 Nederlandsche fabrieken over en bouwde 

 in 1912 een fabriek in Norfolk, waar proefaanplantingen goede 

 opbrengsten gegeven hadden. Drie campagnes heeft de fabriek, 

 steeds met verlies, gewerkt: de opbrengst aan bieten, en de eerste 



2 jaren ook het' suikergehalte, viel riet mee. Deels als gevolg van 



