LOE 
geplaatst: het duurt niet lang of de bloemstengel komt te 
voorschijn en weldra ontplooit de plant hare frisch gekleurde, 
welriekende bloemen. 
Om de planten in den beginne wat minder verschil van 
klimaat te geven, plantte ik ze te Tjibodas in onze berg- 
tuinen op 4500 vt. boven de zee uit en liet ze daar ingraven. 
Toen ik ze na eenigen tijd uit den grond haalde was het 
eerste gedeelte van het programma blijkbaar goed afgeloo- 
pen, de planten waren behoorlijk beworteld en begonnen 
uit te botten, ook de bloemstengel met de bloemknoppen 
was te zien. Zij werden toen naar Buitenzorg getranspor- 
teerd en de ellende begon, de bloemstengel ontwikkelde 
zich niet verder, de bladeren daarentegen groeiden te welig, 
een enkel knopje ontplooide zich aan den onaanzienlijken 
stengel, zij bleven echter zwak, kortom er kwam niets 
van terecht. 
Vroeger beproefde ik het reeds evenals mijne voorgangers 
op alle andere wijzen, maar het ging niet. Ik kan daarom 
niemand aanraden zich verdere moeite te geven voor de 
teelt van Hyacinthen en Tulpen. Nog hooger in het ge- 
bergte zoude men proeven kunnen nemen, ik geloof echter 
dat zij op niet anders dan teleurstellingen zullen uitloopen. 
Wat de Crocussen betreft, daarvoor hebben we hier de 
z.g. Indische ecrocussen, Zepluyranthes, die mooier zijn, en ik 
zoude bijna zeggen als onkruid groeien. 
In genoemd opstel heb ik er toen op gewezen, hoe hier 
tal van andere bolgewassen gemakkelijk groeien en mooi 
bloeien, het is maar jammer, dat men zich zoo weinig moeite 
geeft ze van elkaar te onderscheiden, zij heeten hier allen 
Lelies; Hippeastrum, Amaryllis, Crinum, Eucharis, Ewrycles 
en nog anderen; er schijnt niets aan te doen te zijn, het 
zijn en blijven Lelies. De eenige overeenkomst, die zij 
met elkaar hebben, is dat het allen bolgewassen zijn. 
Onder de Europeesche bolgewassen, die hier fraai bloeien, 
kunnen we nog het geslacht Gladiolus noemen. De belang- 
rijkste zijn de z.g. Gl. gandavensis, zooals de naam aan- 
