Ip. Brexii behoort tot de kleinere klimplanten, men kan 
haar heel goed bij steunsels van een paar Meter hoog 
in het gazon planten. 
Vóór we tot de hooger opgroeiende klimplanten overgaan, 
moet ik hier nog noemen eenige lieve plantjes, die hoewel 
niet zeldzaam, toch verdienen meer geplant te worden, 
Zoo is Qwamoclit pennata een klimplantje met helder licht 
groene, diep ingesneden blaadjes, waarvan de slippen er 
bijna als franjes uitzien en die wel eenigszins aan het 
fijne loof van sommige Confeeren doen denken. Op dat 
lichte groen komen de vuurroode en sneeuwwitte bloempjes 
mooi uit; er is namelijk een variëteit met roode en een 
met witte bloemen. Men treft hier en daar in de tuinen 
nog een paar andere Qwamoelit-soorten aan, waarvan de 
bloempjes veel op de genoemde gelijken, zij hebben echter 
geen diep ingesneden bladeren. 
In de Catalogussen der Europeesche zaadhandelaars ziet 
men onder de klimplanten gewoonlijk ook aangeboden: 
Thunbergia alata, die, in tegenstelling met bovengenoemde 
Th. grandiflora, tot de minder wild groeiende soorten be- 
hoort, zij stelt zich met een niet te hoog steunsel tevreden. 
De aardige lieve bloempjes zijn wit, lichtgeel of oranje en 
van ieder dezer kleuren is er een met een zwart hart. 
Ofschoon Th. alata uit Oost-Afrika af komstig is, behoort 
zij hier niet tot de vreemdelingen, zelfs zag ik haar in de 
nabijheid van Sindanglaja tegen eene helling langs den 
grooten postweg verwilderd; tusschen lage heesters slingerde 
zij zich door en ontplooide overal hare lieve, mooi gekleurde 
bloempjes. 
Van de bovengenoemde klimplanten kan ik weinig in- 
heemsche namen vinden, alleen vind ik voor de verschil- 
lende soorten van Qwamoclit in Mrquer, Ajong Ajong en 
Katilan, Soendaneesch en Boengga tali, Maleisch. 
W. 
