ed 
trekking maken dan deze, dat het, met behulp van het 
kunst- en vliegwerk van allengs geperfectionneerde metho- 
den mogelijk is, de gemiddelde waarde eener eigenschap 
binnen zekere (en niet zeer ruime) grenzen in de ééne of 
de andere richting te verplaatsen en in dien toestand te 
houden, maar dat de oude toestand met groote snelheid 
terugkeert, wanneer de, selectie uitoefenende hand van den 
mensch zich terugtrekt. 
De resultaten der selectie blijven dus van de selectie 
zelve afhankelijk, d.w.z. zoodra de laatste ophoudt, ver- 
dwijnen ook de eerste. Deze waarheid, waartoe alle er- 
varingen en proefnemingen zonder uitzondering hebben 
geleid, vormt tegen de beschouwing van DARWIN betreffende 
den invloed der fluctueerende variatie op de soortvorming 
een bezwaar, dat naar onze meening grooter is dan alle 
andere. Want indien dit niet zoo ware, indien de resul- 
taten van de selectie ten slotte van die selectie onafhankelijk 
werden, dan zou eene wildgroeiende plant noodzakelijker- 
wijze één of meer van hare eigenschappen geheel of ge- 
deeltelijk verliezen, wanneer wij haar aan de werking der 
natuurkeuze onttrekken. 
En dat gebeurt niet. Wanneer wij eene wildgroeiende 
plant in onzen tuin uitzaaien en haar op die wijze onder 
onze bescherming nemen zonder verder eenige selectie uit 
te oefenen, dan blijft die plant dezelfde. Men behandele 
haar goed of slecht, steeds blijven hare eigenschappen de- 
zelfde. Zij moge welig tieren of een kwijnend bestaan 
leiden, hare eigenschappen treden steeds aan den dag en 
moeten dus op andere wijze ontstaan zijn dan door selectie 
van fluctueerende variatie. 
Tegen de opvatting van DARWIN zijn dus in het kort 
drie bezwaren in te brengen: 
lo, De afwijkingen, die wij bij planten en dieren opmer- 
ken als een gevolg van fluctueerende variatie, dragen steeds 
een quantitatief karakter. Onder haar invloed kan even- 
Teysm. XIV. 2. 
