Een 
BosscHa, in dit Tijdschrift besproken. Evenals de peper 
kan men de cubebe met zaden of stekken voortplanten. 
De betel wordt steeds door middel van stekken vermenig- 
vuldigd terwijl dit bij Chavica Melamiris door scheuring 
der planten goed gelukt. 
In de familie der Labiaten vindt men ook in de tropen 
eenige — volgens sommigen althans — welriekende planten 
o. a. de dilem (patchouli) en de selasih. Van beiden komen 
onder denzelfden volksnaam verschillende soorten of va- 
riëteiten voor, die oliën geven van zeer uiteenloopende 
samenstelling. 
Selasih is de inlandsehe naam van Ocimum Basilicum L., 
een in Zuid-Frankrijk en Spanje, nu en dan ook in Duitsch- 
land gecultiveerde, kruidachtige plant, welker zaden hier te 
lande in sommige door de inlanders gaarne gedronken 
dranken gebruikt worden. Naar de samenstelling van de 
olie te oordeelen, is de in Europa gecultiveerde plant dezelf- 
de als selasih hidjau. Men heeft verder hier nog een twee- 
tal andere, nl. selasih besar of s. mekah en selasih itam. 
De laatste gelijkt veel op s. hidjau, heeft alleen veel don- 
kerder loof en bladstelen, kan dus een variëteit zijn. Daar- 
entegen zou ik geneigd zijn selasih besar voor een andere 
soort te houden, zoowel naar ’t uiterlijk als, vooral, naar 
de geheel andere samenstelling der aetherische olie, die men 
er uit wint. Het schijnt echter, dat de soortbepaling in 
't geslacht Ocimum zeer groote moeielijkheden aanbiedt; 
voorloopig brengen de systematici een groot aantal zeer 
uiteenloopende vormen, in tegenstelling van hetgeen men 
bij andere geslachten vaak ziet, alle tot de soort Ocimum 
Basilicum L. onder bijvoeging van verschillende var. namen 
zooals pilosum, anisatum, purpurescens, densiflorum, par- 
viflorum. 
Vele jaren geleden bereidde ik uit op Inl. begraafplaatsen 
groeiende selasih itam een aetherische olie, met kleine op- 
