Een 
Bij de bestrijdingsmaatregelen tegen de aaltjesziekte 
(ömö mentèk, bambang) werd indertijd er op gewezen, hoe- 
drooglegging een nuttig effect kan hebben, ter wering 
der wortelparasiet. Boven is medegedeeld, hoe bevonden 
werd, dat bij de padi gögö het wortelstelsel geheel kon 
verdrogen; uit den stengelvoet vormen zich later, wanneer: 
de grond weder voldoende vochtig is, genoegzaam nieuwe 
wortels om de plant tot vollen wasdom te brengen. Voor 
een eenigszins langdurige drooglegging van natte padi 
behoeft men dus waarschijnlijk ook niet zulk een vrees te 
koesteren, als wel eens het geval is. Uit de behandeling 
der padi-gögö moge echter ook de leering getrokken worden, 
dat het aanbeveling verdient, nà zulk een drooglegging, 
vooral eer men weder water op de velden toelaat, de boven- 
korst van den grond eerst los te krabben. Door den Heer 
B. werd er reeds vroeger op gewezen, dat een zorgvuldige- 
grondbewerking een eerste vereischte is voor het welslagen 
der padi-gögö, zelve heb ik mij mogen overtuigen, hoe zorg- 
vuldig deze geschiedt en dat ook bij goede bewerking, zelfs 
een vrij stijve kleigrond toch een welgeslaagden aanplant 
kan opleveren. De grond was echter herhaaldelijk bewerkt 
en ook droog bewerkt (hoewel oppervlakkig) zoodat de 
kleibodem in den drogen tijd niet gescheurd was, maar 
een fijn brokkelige massa vormde. 
Vooral aan deze goede grondbewerking zal moeten wor- 
den toegeschreven, dat de watercapaciteit van den bodem 
vrij groot was en deze zelfs na een paar maanden droogte 
nog genoeg vocht bevatte, om het zaad te doen ontkiemen. 
In Augustus 1902 werd een aanvang gemaakt met de 
grondbewerking en daarbij gebruikgemaakt van de toen- 
maals zeer spaarzame hoeveelheid beschikbaar irrigatie-- 
water. De grondbewerking geschiedde dus nagenoeg ge- 
heel op droge wijze, in September werd uitgezaaid en 
toch ontkiemde het zaad niettegenstaande den regenloozen 
tijd. De hoeveelheid vocht bleek verder voldoende te zijn 
om de plantjes tot een hoogte van ongeveer 10 à 20- 
