EW 
men de dampkringslucht tot den bodem toelaat, waardoor 
de wortels de benoodigde hoeveelheid zuurstof kunnen ver- 
krijgen en eveneens de nitraat-vormende organismen in 
den bodem tot hernieuwde werkzaamheid komen. 
Wanneer men de oppervlakte van den bodem onaan- 
geroerd laat, worden de riĳstplanten geel, zoodra echter 
is de grond niet losgehakt (geschoffeld) of de planten 
worden frisch groen en gaan flink doorgroeien. 
Deze wijze om den grond los te houden is te meer noodig, 
daar met het water, dat tot irrigatie dient, een fijn slib 
wordt toegevoerd, dat den bodem met een ondoordring- 
bare laag bedekt, die de lucht slechts langzaam door- 
laat, zoodat in den onderliggenden bodem gemakkelijk 
denitrificatieprocessen optreden, tot schade van den 
aanplant. 
Tegen den tijd, dat de vruchtaar zich begint te vormen, 
wordt het veld wederom onder water gezet en het water 
om de zeven dagen vernieuwd. Men gaat hiermede door tot 
de plant oogstrijp is, wanneer de velden weder droog worden 
gelegd om te kunnen oogsten. 
Volgens deze beschrijving zouden de velden dus één à 
anderhalve maand worden droog gelegd, tijdens de aanplant 
te velde staat. Het is natuurlijk, dat op deze wijze een 
groote besparing van het waterverbruik wordt verkregen, 
de bodem moet echter van zulk een hoedanigheid zijn, dat 
zij vrij goed draineert, zoodat na eene drooglegging de 
grond spoedig kan worden losgehakt. 
Op Java bestaat hier en daar wel de gewoonte om tijdens 
de padi te velde is b. v. voordat gewied wordt, de velden 
eerst droog te leggen. Men laat deze drooglegging echter 
niet zoo ver gaan, of de grond blijft toeh nog een modderige 
massa. 
Het zoude wellicht te beproeven zijn of de werkwijze 
als in Zuid-Carolina toegepast, ook hier op sommige gron- 
den geen gunstige resultaten zoude kunnen opleveren, 
maar er moge nogmaals de aandacht op gevestigd worden, 
