Oe 
noodig gedurende een paar jaar de gronden met andere 
gewassen te beplanten, meest is dit dan djagoeng. 
De opbrengst is ook vrij gering en zoude gemiddeld 12 
pikol droge padi bedragen. Op de ervaring afgaande in de 
Vorstenlanden met de droge rijst-teelt verkregen, zoude 
het mij echter niet verwonderen, zoo bij een wat meer 
intensief onderhoud betere resultaten konden bereikt wor- 
den en eenige aanwijzing in deze richting werd gevonden 
op een paar erven, waar de aanplant goed was onderhouden 
en die ruim 20 pikol p. b. opbrachten. 
De padi-gógö-velden in Salatiga zijn waarschijnlijk te 
groot voor de krachten van één gezin. Soms heeft men 
1 bouw meest zelfs nog grooter oppervlakte beplant; 
zoolang nog met de eg de aanplant kan onderhouden worden, 
gaat alles vrij goed. Later moet echter met de arit 
de grond losgeschoffeld worden en het onkruid verwij- 
derd, dit moet af en toe herhaald worden tot de aan- 
plant zoo dicht in het blad staat, dat tusschen de planten 
geen onkruid meer opschiet. Dit onderhoud nu moet ge- 
schieden door het gezin alleen, het schijnt toch geen gewoonte 
te zijn, dat men bij deze rijstteelt evenals bij rijst op 
natte sawahs elkander onderling hulp betoont of tegen 
zeker loon werk verschaft. Het eenige waardoor men 
nog wel eens in het wieden wordt geholpen is, wanneer een 
grassnijder het onkruid weghaalt voor veevoeder. 
Gewoonlijk wordt ongeveer September de padi-gögö uit- 
gezaaid en is dan tegen Maart oogstbaar, staat dus geduren- 
de den regentijd te velde. 
Op een erf nabij de kotta Salatiga, een halve bouw groot, 
stond in December een padi-gögö-aanplant te velde, waarvan 
de rijk bloeiende aren een goede oogst beloofden. Opvallend 
was dit verschil, daar, zooals gemeld, in de omstreken overal 
de padi-gógó nog laag was, en te meer opvallend was deze 
gunstige stand van het gewas, wanneer men bedenkt, 
welk een felle Oostmoeson had geheerscht, die deze aan- 
plant had moeten doorstaan. Dan besproeien van den 
