DE STALMEST. 
(Vorming, Bewaring en Gebruik). 
In de tweede helft van het laatste tiental jaren heeft 
„de stalmest, ten gevolge van de opmerkelijke resultaten 
door SrTurzER en anderen bij hunne onderzoekingen naar 
zijne oeconomische waarde verkregen, de landbouwschei- 
kundigen er weêr eens aan herinnerd van hoe groote 
beteekenis hij voor den landbouw is te achten. 
Hoewel sedert de alleroudste tijden geen intensieve land- 
bouw zonder stalmest voor mogelijk werd gehouden, dreigde 
tot twee malen toe deze stelregel zijn geldigheid te verliezen. 
De eerste stoot werd het oude geloof toegebracht door de 
consequenties uit de ontdekkingen van WIEGMAN-POLSTORFF 
en anderen, wier onderzoekingen het eerst een helder licht 
wierpen op de voeding der bladgroenvoerende planten. 
Nu men eenmaal wist, dat voor het leven onzer cultuur- 
gewassen bepaalde minerale bestanddeelen onontbeerlijk 
zijn, meende men door enkel toevoeging dier stoffen aan 
den bodem zich onafhankelijk te kunnen maken van den 
stalmest, waarin meergenoemde stoffen voor slechts een 
zeer gering doel aanwezig zijn. In de plaats van den stalmest 
zouden dan de z. g. kunstmeststoffen komen. De predikers 
van deze nieuwe leer stelden zich op een standpunt, hun door 
de toenmalige wetenschap aangewezen. Het duurde evenwel 
niet lang of zij leerden door de voortschrijdende wetenschap 
de eenzijdigheid hunner stellingen inzien. Aan den stalmest 
komen behalve voedende ook nog andere eigenschappen toe, 
welke gewoonlijk aan de kunstmeststoffen 1) ontbreken. 
1) Sedert dien heeft men dan ook den naam kunstmeststoffen veran- 
derd in dien van hulpmeststoften, hetgeen meer rationeel is, 
