DEET EEE 
HET VERZENDEN VAN LEVENDE PLANTEN 
OVER GROOTE AFSTANDEN. 
Een der eerste en grootste voordeelen, ontstaan uit 
het verkeer der volken onderling en het bezoeken van 
vreemde landen, is zeker het ruilen en overbrengen van 
producten, die tot nut of tot veraangenaming van het leven 
dienen. 
Geschiedde zulks aanvankelijk tusschen de meest nabu- 
rige staten, naarmate de zeevaart toenam en tochten naar 
de verst afgelegen landen werden ondernomen, toen zoo- 
veel nieuwe landen ontdekt werden, kon het wel niet 
anders, of de plantenwereld in die verre gewesten moest 
de aandacht der koene reizigers trekken. Het is natuurlijk, 
dat zij trachten nuttige en fraaie gewassen, uit overzee- 
sche landen naar het vaderland over te brengen. 
Ik behoef er niet op te wijzen, hoe in Ned.-Indië bijna 
al onze cultuurplanten, een groot deel onzer vruchtboomen 
en siergewassen uit den vreemde ingevoerd zijn. Indien 
op eens al de vreemde planten uit onze tuinen verdwenen, 
zoude het er zeker erg kaal uitzien. 
In de „Tuinbouw-flora van Nederland en zijne overzee- 
sche bezittingen” van 1855, komt een opstel voor van 
Prof. W. H. pe Vriese, over de geschiedenis van het ver- 
zenden van planten naar overzeesche gewesten, waaraan 
ik hier een en ander ontleen. 
„De bewindhebberen der voormalige O. 1. Compagnie” zegt 
DE VRIESE, „hebben zich, vooral in den eersten tijd zeer 
verdienstelijk gemaakt wat het importeeren van vreemde 
planten betreft. Groot, verbazend groot, moet het aantal 
planten geweest zijn, dat in de 17" en 18° eeuw naar 
