EON 
in even groote potten staan; wij gebruiken als medium om 
ze in de kist vast te zetten half vergane bladaarde, waarvan 
de stukjes, bijna zwart gekleurd blad, nog te zien zijn. De 
potten, die zoo dicht mogelijk tegen elkaar moeten aansluiten, 
worden met bovengenoernd materiaal omringd, dat er met 
een stuk bamboe vast tusschen gestampt wordt, zoodat 
als de kist gepakt is, er geen beweging in de potten te 
krijgen is. Het half vergane blad mag wel ietwat vochtig 
maar volstrekt niet nat zijn. 
Eindelijk worden de potjes bedekt met een laag plat 
geklopte en goed uitgewasschen vezel van klapperschillen, 
waarover latten komen, die het geheel zoo vast drukken, 
dat al kwam de kist het onderste boven te staan, de plan- 
tjes toch op hunne plaats zouden blijven. 
De genoemde dwarslatten worden op de volgende wijze 
vastgezet: men spijkert eerst iets hooger dan de potten 
tegen den lengtewand in den bak een lat, daaronder ko- 
men de dwarslatten, terwijl men, nadat laatstgenoemde ge- 
plaatst zijn, aan den anderen kant overlangs weer een lat er 
overheen legt, goed vastdrukt en aan den wand der kist 
vastspijkert. 
De beide rechtopstaande wanden binnen in de kist kun- 
nen nog gebruikt worden om er Orchideeën, Lycopodiums 
of andere epiphytishe gewassen, die eerst op plankjes ge- 
kweekt zijn, tegen te bevestigen. 
Ik hoop hiermede aangetoond te hebben op welke wijze 
men planten op grootere afstanden met succes kan ver- 
zenden. Voor het geval er onder de lezers mochten zijn, 
die meer inlichtingen wenschen, verklaar ik mij gaarne 
bereid die te geven. 
W. 
