NN ee 
DE MUTATIE-THEORIE VAN HUGO DE VRIES EN HARE 
BETEEKENIS VOOR DEN TROPISCHEN LANDBOUW. 
Dr. J. P. Lorsy zegt hiervan in onderstaand tijdschrift: het is een 
algemeen bekend feit, dat men door het uitkiezen van planten, 
die eene bepaalde gewenschte eigenschap bezitten, een supérieur 
ras kan verkrijgen; zoo zijn b.v. door het uitkiezen der suikerrijkste 
individuën de suikerbieten belangrijk verbeterd. Wij weten echter 
thans, dat deze toename in suiker hare grenzen heeft en wel betrek- 
kelijk nauwe grenzen; juist de suikerbieten leeren ons, dat trots 
de meest zorgvuldige selectie gedurende een halve eeuw onafge- 
broken voortgezet, de toename in het suikergehalte nu niet zoo 
buitengemeen groot is. Daarenboven blijft de verkregen grootere 
suikerrijkdom slechts onder voortdurende zorg bestaan, onttrekt 
men aan het suikerrijke ras zijn zorg of brengt men het over naar 
een vreemd klimaat, dan verloopt het ras zeer spoedig, d. w. z. 
het keert tot het vroegere gemiddelde terug. Hieruit volgt dus, 
dat de variabiliteit van een plant begrensd is en dat men de 
bovenste grens dezer variabiliteit niet belangrijk verschuiven kan: 
de suikerrijkste biet van Vilmorin in 1853 bevatte 21 pCt. suiker, 
de suikerrijkste biet der fabriek van de heeren Kuar & Co. te 
Naarden (1892—1898) bevatte toevallig ook 21 pCt, terwijl de 
suikerrijkste, die in ’t algemeen gevonden is, 26 pCt. bevatte. Dit 
neemt niet weg, dat men door selectie het gemiddeld gehalte der 
bieten per H. A. van 7—8 pCt. tot 14—16 pCt. heeft kunnen doen 
stijgen, maar al deze cijfers liggen binnen de grenzen der zeer 
begrensde variabiliteit en zijn afhankelijk van voortdurende zorg. 
De selectie kan dus niet leiden tot supérieure rassen, die onafhan- 
kelijk van de zorg van den mensch supérieur blijven. 
De begrensdheid der variabiliteit nu, maakt juist, dat wij niet 
kunnen gelooven, dat zij eene belangrijke rol in het ontstaan der 
soorten heeft gehad en de juistheid van Wallace’s stelling, „it is 
„therefore proved that if any particular kind of variation is preserved 
