Er zijn zulk een énorm aantal soorten Orchideeën, die zulke 
verschillende eischen aan de cultuur stellen, en die onder zulke 
verschillende omstandigheden groeien, dat het onmogelijk is om 
eultuurmethodes aan te geven, die voor alle soorten geschikt zijn. 
Ik wil mij hier voorloopig bepalen bij slechts één geslacht, dat 
der Calanthe’s, Er zijn hieronder twee verschillende groepen, waar- 
van de eerste geen schijnknollen heeft en altijd groen blijft, de 
andere is voorzien van schijnknollen en maakt eene rustperiode door, 
gedurende welken tijd de planten bladerloos staan. De planten tot 
beide groepen behoorende, groeien en bloeien hier goed, zij ver- 
eischen echter een geheel verschillende behandeling. 
In den tuin te Pinang staan van de eerste groep thans vier 
soorten in bloei, namelijk: Calanthe veratrifolia met witte bloemen ; 
C. curculigoides, geel met oranje; C. Cecilia, paarsch en wit, en 
nog eene mij onbekende soort met witte bloembladeren en een 
gele lip. Al deze soorten hebben een vruchtbaren grond noodig, 
bestaande uit vergaan blad en goed verrotte koemest, zij houden 
van eene goede drainage en kunnen dan flink begoten worden, de 
beste standplaats is onder niet te donkere schaduw. Onder dergelijke 
omstandigheden bloeien zij met uitzondering van C. Curculigoides 
bijna het geheele jaar door. 
De soorten met schijnknollen, die hun loof “verliezen, verlangen 
een geheel andere behandeling en bloeien slechts ééns in het jaar. 
De beste tijd om ze te verplanten is, als er nieuwe loten aan be- 
ginnen te komen; een goede grond voor hen bestaat uit ongeveer 
twee deelen vergane bladaarde en een deel potscherven, onder 
toevoeging van eene kleine hoeveelheid oude verteerde koemest. 
Na de verplanting, vóór de planten veel wortels gemaakt hebben, 
moeten zij onder dak staan, om beschermd te zijn tegen te zware 
regens, zij mogen in die periode slechts zeer matig begoten worden, 
vooral mag geen water in het hart der jonge loten komen, daar zulks 
licht aanleiding tot bederf geeft. Naarmate de planten krach- 
tiger groeien mag men ze meer water geven en zoodra de nieuwe 
schijnknollen gevormd zijn, kunnen ze zelfs veel water verdragen, 
men kan ze gerust buiten onder lichte schaduw in den regen 
plaatsen, het is dan nuttig ze éénmaal ’s weeks met vloeibaren mest te 
begieten. Als de schijnknollen volwassen zijn, moeten ze weer 
minder begoten worden, in dit stadium komt de lange bloemstengel 
te voorschijn; terwijl de bloemen zich openen, beginnen de bladeren 
